News
KajaGrabowiecka
MarekMac
MarekMac
Popularne
Główna
AI to wciąż eksperyment. Edyta Malesza-Malatrat o agentyzacji i transformacji w Grupie Symfonia
5 listopada 2026 r. odbyła się konferencja Symfonia Digital Day, której tematem przewodnim była sztuczna inteligencja. Mimo błyskawicznego rozwoju tej technologii, polskie firmy wciąż podchodzą do niej eksperymentalnie. O tym, jak Grupa Symfonia podchodzi do transformacji cyfrowej w dobie AI i dlaczego nie należy wpuszczać algorytmów do „bałaganu” informacyjnego, opowiada Edyta Malesza-Malatrat, dyrektorka marketingu i PR. Kaja Grabowiecka: Symfonia Digital Day 2026 jest już za nami. Tytuł tegorocznej konferencji brzmi: “Algorytm polskiej gospodarki”. Podsumujmy prelekcje, podczas których głównym tematem była sztuczna inteligencja. W jakich obszarach polskie firmy już realnie zyskują na AI, a w jakich jeszcze opieramy się na technologicznych mitach? Edyta Malesza-Malatrat, dyrektorka marketingu i PR, Grupa Symfonia: To, co przede wszystkim usłyszeliśmy na tej konferencji, to fakt, że tak naprawdę wszyscy bardzo eksperymentujemy. Korzyści, które dostrzegamy, wciąż trudno udokumentować konkretnymi wskaźnikami KPI. To też pokazały wyniki ankiety, którą prowadziliśmy na żywo wśród uczestników. Widać, że firmy wykorzystują sztuczną inteligencję, natomiast to wykorzystywanie jest wciąż eksperymentalne. Myślimy już z pewnością o procesowości – szczególnie tu mam na myśli firmy tradycyjne. Bartek Pucek (The Thinking Company, CEO) w swoim panelu opowiadał o doświadczeniach, w których jego firma już jest mocno zagentyzowana. Natomiast klienci Symfonii to w dużej mierze przedsiębiorstwa z 10, 20, a czasem nawet 30-letnim rodowodem. To naturalnie przekłada się na eksperymentalne podejście do AI. Sztuczna inteligencja to technologia, która cały czas się zmienia. Gdy dopiero wchodziła na rynek, nazywaliśmy ją “generative AI”, prawda? I nagle przekształciło się to w Agentów, określanych jako następna faza. Nikt nie wie, co jest przed nami. Wielu ekspertów i profesorów jasno podkreśla, że trudno oszacować kierunek, w którym podążamy wraz ze sztuczną inteligencją. Wciąż się uczymy. KG: Trudno też oszacować, jak szybko idziemy w tym kierunku. EM: Dokładnie. Jedyne, co jest dość męczące i stałe, to skala i szybkość zmian. To z jednej strony przerażające, ale w takim świecie przyszło nam funkcjonować. KG: Konkurencja na polskim rynku dostawców ERP cały czas się rozwija. Sporo mówi się o agentyzacji. Jak do tego podchodzi Symfonia? EM: Również podchodzimy do wdrażania AI w naszym oprogramowaniu. Jesteśmy firmą oferującą systemy ERP, które już mocno się zmieniają. Dlatego musimy podążać za tymi trendami, ale zachowując rozsądek. Warto zaznaczyć, że mamy sporo klientów nadal pracujących na rozwiązaniach desktopowych, którzy nie przeszli do chmury. Trudno w takich przypadkach mówić o agentyzacji w jakiejkolwiek postaci. Nasze podejście opiera się na integrowaniu sztucznej inteligencji z obecnymi systemami. Jednym z takich produktów jest AI Dekret, moduł zintegrowany z naszym czołowym programem Symfonia Finanse i Księgowość. Kolejne rozwiązania, które będziemy wypuszczać na rynek, będą z nim zbieżne. Tam, gdzie możemy usprawnić bądź przyspieszyć procesy, chcemy wdrażać narzędzia AI. My również przechodzimy własną, wewnętrzną transformację cyfrową. Symfonia zmienia się jako firma, a pieczę nad tym procesem sprawuje Sebastian Gosk, dyrektor działu wsparcia klienta, ale i praktyk wdrażania AI. Wprowadzamy agentyzację we własnych strukturach i stawiamy zespołom nowe wyzwania. Chcemy ulepszać procesy – funkcja po funkcji, zastanawiając się, jak możemy połączyć i usprawnić dotychczasowe zadania. KG: Na naszym kanale YouTube ukazał się podcast z Tomaszem Mamysem. W rozmowie z Markiem Macem powiedział on, że absolutnie nie rekomenduje wpuszczać AI “do bałaganu”, ponieważ bez jakościowych danych nigdy nie będzie dobrze funkcjonować. EM: Zgadzam się z nim. To również silnie wybrzmiało na dzisiejszej konferencji. LLM – Large Language Model – pracuje na danych. Dlatego AI może całkowicie polec przy informacyjnym bałaganie. Technologia na pewno może pomóc, ale jednocześnie firma musi wiedzieć, do czego dąży. To przypomina pracę z dobrze skonstruowanym promptem. Jeśli sami nie wiemy, czego chcemy – choć zdaję sprawę, że często możemy nie mieć tej pewności – zły prompt nie doprowadzi nas do wartościowych wniosków. KG: To prawda – jeżeli napiszemy jednozdaniowy prompt, system niewiele nam zaoferuje. EM: Tak – to trochę jak ze słabym briefem dla agencji marketingowej. KG: Podczas konferencji ogłoszono nowość, na którą czekano już od 2024 roku. Nefeni przeobraża się w Symfonię Public. Co właściwie stoi za tą zmianą nazwy? EM: Wpłynęło na to kilka różnych czynników. Przede wszystkim zależało nam na spójności brandowej. Chcielibyśmy, żeby Symfonia była marką-parasolem dla innych przejmowanych przez nas podmiotów. Na przełomie 2024 i 2025 roku przejęliśmy dwie rumuńskie firmy – Softech Plus i NextUp. One już funkcjonują w naszych strukturach, a my staramy się unifikować je pod wspólnym szyldem. Z przeprowadzonych przez nas badań wynika, że marka Symfonii wiąże się w Polsce z bardzo wysoką rozpoznawalnością, ale i ogromnym zaufaniem. Hubert Paczkowski (nowo powołany prezes Symfonii Public) dostrzega to regularnie podczas wizyt u klientów. Symfonia jest marką znacznie silniejszą, dlatego ta unifikacja była krokiem całkowicie sensownym. Jednocześnie słowem “Public” wyraźnie podkreślamy, że ten konkretny produkt jest dedykowany bardzo specyficznemu rynkowi, jakim są samorządy. KG: Tegoroczny program konferencji prowadził uczestników przez trzy bloki: wzrost, odporność i gotowość. Który z tych obszarów jest dla polskich firm najtrudniejszy do zrealizowania? Gdzie organizacje zwyczajnie się potykają? EM: Powiem przewrotnie: myślę, że wszystkie. Każdy z tych tematów niesie za sobą specyficzne wyzwania. W kwestii wzrostu dyskutowaliśmy o niebezpieczeństwie traktowania AI wyłącznie jako prostego narzędzia do poprawy produktywności. Sztuczna inteligencja rzeczywiście może napędzać rozwój, ale jest to bardzo trudne. Na jednym z paneli zastanawialiśmy się, jak w ramach narzuconych nam rynkowych parametrów narzędzie to mogłoby przedefiniować biznes, w jakim funkcjonujemy. Mogłoby również dostarczyć zupełnie nowe źródło dochodu. KG: Albo pomóc pójść w ekspansję? EM: Dokładnie. W kontekście generowania wzrostu sztuczna inteligencja to wciąż narzędzie, z którego niewiele firm potrafi w pełni korzystać. W Symfonii intensywnie myślimy o tym, jak AI może odmienić system ERP lub pomóc w stworzeniu całkowicie nowego rozwiązania, które odpowie na nieodkryte dotąd potrzeby rynku. Odporność to z kolei szerokie pojęcie, które możemy określić mianem żywotności biznesowej. Ma ona kluczowe znaczenie – szczególnie w obszarze cyberbezpieczeństwa. Coraz częściej słyszymy o atakach na firmy, w tym te z sektora finansowo-księgowego. Ostatni blok – gotowość – świetnie ujęła Aleksandra Kunysz podczas swojej prezentacji o jakości podejmowania decyzji w dobie nadmiaru informacji. Tempo zmian jest tak szybkie, że człowiek funkcjonujący w stanie ciągłej gotowości po prostu zaczyna się męczyć. My jako społeczeństwo, pracownicy i liderzy, musimy odnaleźć się w świecie wymagającym stałego alertu. To ogromne obciążenie, dlatego tak ważna w tym wszystkim jest regeneracja. Podsumowując, sądzę, że wszystkie trzy filary są równie istotne i równie wymagające. KG: Pozostaje nam życzyć organizacjom, szczególnie tym mniejszym, żeby faktycznie były gotowe na nadchodzące zmiany. Bardzo dziękuję za rozmowę, pani Edyto. EM: Również dziękuję.
KajaGrabowiecka
Badanie potrzeb klienta – jak powinien wyglądać prawidłowy proces, a jak wygląda rzeczywistość?
Wybór systemu ERP często zaczyna się w niewłaściwym miejscu. Firma, która staje przed decyzją o wdrożeniu nowego systemu lub zastąpieniu dotychczasowego rozwiązania, bardzo często zaczyna od przeglądania rynku: jacy są producenci, jakie mają funkcjonalności, ile kosztuje system i jak wygląda prezentacja konkretnego rozwiązania. Dopiero później pojawia się pytanie: czego tak naprawdę potrzebuje nasza organizacja? A kolejność powinna być właściwie odwrotna. Najpierw potrzeby firmy, później system ERP System ERP nie powinien być celem samym w sobie. Ma być narzędziem, które pomaga firmie lepiej zarządzać procesami, ograniczać liczbę błędów, oszczędzać czas i pieniądze oraz dostarczać pracownikom informacji potrzebnych do podejmowania decyzji. Dlatego przed rozpoczęciem rozmów z konkretnymi producentami czy dostawcami warto zatrzymać się na chwilę i przyjrzeć się własnej organizacji. Warto odpowiedzieć sobie na kilka podstawowych pytań: Dlaczego chcemy zmienić obecny system? Co obecnie nie działa tak, jak powinno? Jeżeli nie mamy systemu ERP – dlaczego go potrzebujemy? Jaki problem ma rozwiązać? Jak obecnie wyglądają najważniejsze procesy w naszej organizacji? Które procesy są najbardziej czasochłonne? Gdzie pracownicy wykonują ręcznie czynności, które można zautomatyzować? Gdzie najczęściej pojawiają się błędy i dlaczego? W których miejscach powstają zatory, które wpływają na koszty, terminowość lub obsługę klienta? Jakich informacji potrzebujemy do sprawnego zarządzania firmą, a których obecnie nie możemy szybko uzyskać? Co chcielibyśmy poprawić dzięki nowemu rozwiązaniu? To właśnie odpowiedzi na te pytania powinny stać się punktem wyjścia do dalszych rozmów.Nie kupujemy funkcjonalności. Kupujemy rozwiązanie konkretnego problemuTo jedna z najważniejszych rzeczy, o których warto pamiętać podczas wyboru ERP.Sama lista funkcjonalności niewiele nam mówi.Możemy otrzymać informację, że system posiada moduł produkcyjny, magazynowy, finansowy, kadrowy czy CRM. Tylko co z tego wynika dla naszej firmy? Znacznie ważniejsze jest pytanie: W jaki sposób dana funkcjonalność rozwiąże konkretny problem, z którym mierzymy się dzisiaj? Jeżeli pracownicy poświęcają kilka godzin dziennie na ręczne przepisywanie danych pomiędzy systemami, interesuje nas nie tylko to, czy ERP „ma integracje”. Chcemy wiedzieć, czy dzięki temu rzeczywiście skrócimy czas pracy i ograniczymy liczbę błędów. Jeżeli kierownik produkcji nie ma aktualnych informacji o realizacji zleceń, nie wystarczy informacja, że system posiada „moduł produkcyjny”. Kluczowe jest to, czy kierownik będzie mógł szybciej uzyskać informacje potrzebne do podejmowania decyzji. Jeżeli dział sprzedaży nie ma pełnego obrazu historii klienta, warto zastanowić się, czy nowe rozwiązanie pozwoli pracownikom szybciej znaleźć potrzebne informacje i sprawniej obsługiwać klientów. Dlatego zamiast pytać wyłącznie:„Co ma ten system?”warto zapytać:„Co ten system zmieni w naszej codziennej pracy?” Każdy uczestnik projektu może mieć inne potrzebyOczywiście nie istnieje jeden uniwersalny sposób badania potrzeb.Dużo zależy od organizacji, jej wielkości, branży, struktury oraz tego, kto uczestniczy w projekcie i jakie cele ma zostać osiągnięte.Inne pytania będzie zadawał właściciel firmy, inne kierownik finansowy, inne kierownik produkcji, a jeszcze inne osoba odpowiedzialna za kadry czy logistykę. Właściciela może interesować przede wszystkim możliwość lepszego zarządzania firmą i dostęp do wiarygodnych danych. Dyrektora finansowego może interesować kontrola kosztów, raportowanie i sprawność procesów finansowych. Kierownika produkcji może interesować planowanie, wykorzystanie zasobów, terminowość realizacji i dostęp do aktualnych informacji o produkcji. Pracownika operacyjnego może natomiast interesować coś znacznie prostszego: czy nowe rozwiązanie ułatwi mu wykonywanie codziennych obowiązków, czy wręcz przeciwnie – dołoży kolejnych czynności. Dlatego badanie potrzeb powinno uwzględniać różne perspektywy. Warto swoje potrzeby spisać Nawet prosty dokument przygotowany przed rozpoczęciem rozmów z dostawcami może bardzo ułatwić cały proces. Nie musi to być kilkudziesięciostronicowa specyfikacja. Na początek wystarczy określić: jakie problemy chcemy rozwiązać, które procesy wymagają poprawy, jakie są nasze najważniejsze wymagania, jakie procesy chcemy zautomatyzować, jakie informacje chcemy otrzymywać z systemu, czego oczekujemy od nowego rozwiązania, jakie są nasze ograniczenia organizacyjne, techniczne i budżetowe. Taki dokument staje się później punktem odniesienia podczas rozmów z dostawcami.Dzięki temu łatwiej porównywać rozwiązania i nie zgubić się w ogromnej liczbie funkcjonalności prezentowanych podczas kolejnych spotkań. A jak powinno wyglądać badanie potrzeb ze strony dostawcy ERP? Tutaj również często pojawia się problem.Firma zainteresowana ERP otrzymuje formularz funkcjonalności, ofertę, a następnie prezentację systemu.Dostawca pokazuje kolejne ekrany, moduły i możliwości.Pada dużo informacji, ale często niewiele pytań.A przecież dobry proces wyboru systemu ERP powinien być rozmową, a nie jednostronną prezentacją produktu.Rolą dostawcy nie powinno być jedynie pokazanie, co potrafi jego system.Rolą dostawcy powinno być przede wszystkim zrozumienie klienta. Dobry doradca najpierw pyta, później prezentuje Klient nie zawsze przychodzi do dostawcy z gotową diagnozą.I nie powinno się od niego tego oczekiwać.Może wiedzieć, że firma rozwija się zbyt szybko, obecne narzędzia przestają wystarczać, pracownicy tracą dużo czasu albo zarząd nie ma dostępu do odpowiednich danych.Ale niekoniecznie musi już wiedzieć, jak dokładnie ten problem rozwiązać i jakich funkcjonalności potrzebuje.I właśnie tutaj zaczyna się prawdziwa rola doradcy.Zamiast od razu przedstawiać listę funkcji, warto zadawać pytania: Jak wygląda ten proces dzisiaj?Co sprawia największą trudność?Ile czasu zajmuje wykonanie tego zadania?Gdzie najczęściej pojawiają się błędy?Co dzieje się dalej z tymi informacjami?Kto korzysta z danych?Co chcieliby Państwo zmienić?Jak wyglądałby dla Państwa idealny proces? Dopiero po zrozumieniu odpowiedzi można przejść do pytania, jakie rozwiązanie technologiczne rzeczywiście ma sens. Klient nie zawsze wie, czego potrzebuje – ale wie, jaki ma problem To bardzo ważne rozróżnienie.Klient może nie znać nazw modułów, funkcjonalności czy technologii.Nie musi.To zadaniem dostawcy jest przełożenie potrzeb biznesowych na możliwe rozwiązania systemowe. Jeżeli klient mówi:„Pracownicy tracą zbyt dużo czasu na ręczne przepisywanie danych.”rolą doradcy nie jest odpowiedzieć:„Nasz system ma funkcję X.” Najpierw warto zrozumieć, dlaczego te dane są przepisywane, skąd pochodzą, dokąd trafiają i jaki jest cały proces.Dopiero wtedy można zaproponować rozwiązanie, które rzeczywiście odpowiada na problem. ERP powinien wspierać organizację, a nie zmuszać ją do bezrefleksyjnego dopasowania Każda firma ma swoją specyfikę.Dlatego wdrożenie systemu ERP nie powinno sprowadzać się do prostego pytania:„Który system ma najwięcej funkcji?” Znacznie ważniejsze jest:„Który system i sposób jego wdrożenia najlepiej odpowie na nasze rzeczywiste potrzeby biznesowe?” Czasami najlepszym rozwiązaniem będzie zmiana procesu.Czasami automatyzacja.Czasami integracja z innym systemem.A czasami okaże się, że problem, który początkowo chcieliśmy rozwiązać poprzez zakup ERP, leży zupełnie gdzie indziej. Dlatego dobry proces analizy potrzeb może przynieść firmie wartość jeszcze przed wyborem konkretnego systemu. Komunikacja – fundament całego procesu Od pierwszej rozmowy aż do zakończenia projektu niezwykle ważna jest komunikacja pomiędzy klientem a dostawcą.Klient powinien jasno komunikować swoje potrzeby, problemy i oczekiwania.Dostawca powinien natomiast jasno mówić, co system może zrobić, czego nie może zrobić, jakie są ograniczenia rozwiązania oraz jakie konsekwencje będzie miało dane podejście.Nie chodzi o to, aby za wszelką cenę doprowadzić do sprzedaży systemu.Celem powinno być dopasowanie rozwiązania do organizacji.Bo ostatecznie zarówno klient, jak i dostawca mają wspólny interes. Klient chce otrzymać narzędzie, które realnie pomoże mu rozwijać firmę i rozwiązać konkretne problemy. Dostawca powinien dążyć do tego, aby klient świadomie wybrał rozwiązanie, które rzeczywiście odpowiada jego potrzebom i będzie dla niego wartością także po zakończeniu wdrożenia. Od czego więc zacząć wybór ERP? Nie od listy producentów.Nie od prezentacji.Nie od tabeli z setkami funkcjonalności. Zacznijmy od własnej firmy. Zidentyfikujmy problemy. Przeanalizujmy procesy. Porozmawiajmy z pracownikami. Określmy, co zabiera czas, gdzie powstają błędy i zatory oraz jakie informacje są potrzebne do sprawnego zarządzania. Dopiero kiedy wiemy, co chcemy poprawić, możemy zacząć szukać odpowiedzi na pytanie: „Jakiego systemu ERP potrzebujemy?” I właśnie wtedy rozmowa z dostawcą przestaje być prezentacją produktu, a zaczyna być wspólnym poszukiwaniem rozwiązania dla konkretnej organizacji.
Wercom
Microsoft D365 Business Central jeszcze głębiej zintegrowany z Copilotem. Wnioski Companial po Directions EMEA
Podczas tegorocznego Directions EMEA 2026 zaprezentowano nowe możliwości Microsoft Dynamics 365 Business Central z udziałem AI. Tydzień później, podczas spotkania w warszawskiej siedzibie Microsoft przeznaczonego dla partnerów wdrożeniowych, eksperci z firmy Companial podsumowali najważniejsze zmiany, które zdefiniują rynek w najbliższych latach. “Klienci kupują wynik, a nie Copilota” Klienci są coraz bardziej świadomi cyfrowo, co bezpośrednio przekłada się na ich ograniczone zaufanie do samej technologii AI jako nowinki. Jak wskazała Klaudia Woińska, Country Manager w firmie Companial, firmy są chętne na wdrożenie Agentów wyłącznie pod warunkiem, że przyniosą one realną wartość biznesową i zapewnią przewagę konkurencyjną. Wśród priorytetów zarządów na 2027 rok wymienia się między innymi: Obniżenie kosztów operacyjnych, Szybsze i bardziej trafne podejmowanie decyzji, Skalowanie działalności bez konieczności zwiększania zatrudnienia. W związku z dynamicznym rozwojem sztucznej inteligencji zmienia się również rola samego konsultanta. Jego zadaniem jest już nie tylko wsparcie firm w transformacji cyfrowej, ale przede wszystkim odpowiednie przygotowanie danych i procesów do współpracy z Agentami. Ścieżka partnera ewoluuje: od tradycyjnego wdrożeniowca ERP, przez doradcę ds. aplikacji biznesowych, aż po partnera ds. Transformacji AI. Każdy popełnia błędy – AI również Praktyczne możliwości wykorzystania Copilota w Business Central pokazał Radosław Dudziak, Partner Success Manager, prezentując wyniki wewnętrznych testów opartych na rzeczywistych pytaniach i danych ERP. Testy potwierdziły, że AI potrafi już dostarczać użyteczne odpowiedzi i analizy, również w języku polskim. Jednocześnie pokazały, jak ważne są właściwy kontekst, precyzyjne rozumienie pytania oraz możliwość zweryfikowania odpowiedzi w danych źródłowych. Wśród obserwacji z przeprowadzonych testów znalazły się: Praktyczna analiza danych – w jednym ze scenariuszy Copilot przedstawił salda klientów i przygotował wizualizację ich udziału w łącznych należnościach, pokazując potencjał analizy danych Business Central za pomocą języka naturalnego. Znaczenie kontekstu – nie każdy test przyniósł oczekiwany rezultat. Przykładowo Copilot prawidłowo rozpoznał klienta, ale nie zwrócił oczekiwanej daty ostatniej płatności. Wniosek jest oczywisty – warto weryfikować odpowiedź asystenta przed wykorzystaniem jej w procesie biznesowym. Język i terminologia – Copilot odpowiadał na pytania zadawane po polsku, jednak w odpowiedziach pojawiały się również angielskie nazwy pól. Business Central – najważniejsze nowości w systemie Microsoft W systemie Microsoft D365 Business Central Copilot działał już wcześniej, jednak głównie w roli asystenta odpowiadającego na pytania. Teraz już może działać. Wbudowana sztuczna inteligencja potrafi tworzyć i aktualizować rekordy, wspierając użytkowników zarówno w zadaniach handlowych, jak i produkcyjnych. Podczas Directions EMEA Microsoft pokazał także wtyczkę Cowork zaimplementowaną w środowisku Dynamics 365. Umożliwia ona planowanie i realizację zadań w BC oraz pakiecie Microsoft 365. Każde wykonane zadanie, zgodnie z wymogami unijnego rozporządzania AI Act, będzie jednak wdrożone dopiero po uprzednim wglądzie i akceptacji ze strony użytkownika. Microsoft wprowadzi również Umiejętności biznesowe, które mają przechwytywać specyfikę pracy w danej firmie. Każda z tych umiejętności definiuje sposób wykonania określonej czynności: wymagane kroki, informacje i reguły biznesowe stosowane w konkretnych działach. Rozwiązanie to będzie bezpośrednio połączone z serwerem MCP Business Central. Od 1 stycznia 2027 r. AI będzie częścią stałej oferty. Microsoft będzie sprzedawać system Business Central wraz z Copilotem w jednym abonamencie (Essentials lub Premium). Ofertę przewidziano dla firm do 300 stanowisk. Chcesz wdrożyć AI? Przejdź na chmurę Wszystkie opisywane innowacje oparte na sztucznej inteligencji będą dostępne wyłącznie w modelu chmurowym Business Central. Microsoft zapowiedział, że od 1 lutego 2027 r. wszystkie nowe subskrypcje lokalne (on-premises) dla systemów z rodziny Dynamics 365 będą procesowane wyłącznie za pośrednictwem programu Cloud Solution Provider (CSP). Klienci zyskają przy tym automatycznie prawo dual use (DUR), co oznacza możliwość korzystania z licencji chmurowej przy jednoczesnym utrzymaniu systemu na serwerach lokalnych. Eksperci z Companial jasno rekomendują partnerom, aby aktywnie zachęcali klientów wciąż działających on-premises do jak najszybszego przejścia na model SaaS, zamiast zwlekać z tą decyzją do 2030 roku. Germantas Gaurilčikas, CEE Regional Lead, podniósł też istotną kwestię – przejście do chmury opłaca się zarówno użytkownikom, jak i partnerom. Wdrożeniowcy, którzy poczekają z przejściem swoich klientów do modelu SaaS, będą musieli się liczyć z coraz niższymi marżami. Jak zdobyć nowych klientów, gdy wszyscy mówią o AI? Olga Generalova, Microsoft GTM, wskazała konkretne dane dotyczące wykorzystania AI w produktach Microsoft, w tym również w systemie Business Central. Mimo czterokrotnego wzrostu w ciągu ostatnich sześciu miesięcy, sprzedawcom nie jest łatwo. Rynek jest mocno zawężony, a proces sprzedażowy jest wydłużony. Co więcej, mimo wysokiej rozpoznawalności Copilota, asystent wciąż jest wyprzedzany – choćby przez ChataGPT. Nie można zakładać, że klient posiadający pakiet Microsoft 365, sam sięgnie po Copilota. Olga omówiła również sytuację na polskim rynku, które charakteryzuje niskie zaufanie do AI mimo częstego stosowania tej technologii. Aż 88% polskich menedżerów korzystało ze sztucznej inteligencji w ostatnim miesiącu. Tylko 22% z nich czuje się z nią komfortowo. Companial przede wszystkim rekomenduje posługiwanie się językiem realnych korzyści biznesowych. Jednocześnie należy bezpośrednio adresować obawy związane z bezpieczeństwem danych firmowych. Warto również przygotowywać osobne, dedykowane materiały dla różnych decydentów. Chodzi o pokazanie, jak rozmaite zastosowanie ma AI – zarówno w dziale IT, jak i wśród pracowników zajmujących się finansami czy zakupami. Companial rośnie w siłę Podczas wydarzenia podzielono się również informacją o połączeniu Ciellos i Simplanova pod marką Companial. Jak tłumaczy Linas Sneideris, VP Technical Services & Scale Programs, dla firmy oznacza to domknięcie pełnego łańcucha usług – od sprzedaży licencji, przez migrację, aż po pełne wdrożenia. Companial od lat wspiera partnerów Microsoft Dynamics, łącząc usługi licencyjne, rozwój biznesu, wsparcie techniczne i szerokie portfolio usług dla ekosystemu partnerskiego. Simplanova wnosi potężne zaplecze w obszarze technicznego rozwoju systemów i migracji, natomiast Ciellos uzupełnia ofertę o doradztwo funkcjonalne i bogate doświadczenie we wdrożeniach ERP. Połączenie tych trzech organizacji tworzy jeszcze silniejsze wsparcie dla partnerów i pozwala łatwiej realizować nawet najbardziej złożone projekty. Na polskim rynku Companial pozostaje kluczowym wsparciem dla partnerów Microsoft, pomagając im nie tylko w obszarze technicznym, ale również w prowadzeniu skutecznych działań sprzedażowych i marketingowych w dobie transformacji AI.
KajaGrabowiecka
B2B kupuje jak B2C, ale realizacja wciąż boli. Jak obsłużyć rosnącą skalę bez paraliżu operacyjnego?
Przed nami Black Week i coroczny szczyt sezonu handlowego. Choć w tym okresie uwaga branży skupia się głównie na e-commerce B2C, to ten sam gwałtowny wzrost wolumenu i presja czasu wywierają ogromną próbę na rynkach hurtowych, u dystrybutorów oraz producentów. Kupiec B2B nie zostawia swoich prywatnych nawyków w domu. Po godzinach zamawia produkty w aplikacjach mobilnych i dokładnie takiego samego doświadczenia oczekuje w pracy — ma być płynnie, natychmiastowo i bezobsługowo. Wiele firm B2B podjęło już to wyzwanie, inwestując w nowoczesne platformy zakupowe, atrakcyjne katalogi i wygodne koszyki online. Z zewnątrz wyglądają jak dojrzałe, nowoczesne e-commercy. Prawdziwy problem pojawia się jednak w momencie, gdy kupujący klika przycisk składający zamówienie. Wtedy cyfrowa iluzja pryska, a do głosu dochodzi zaplecze operacyjne, które w wielu organizacjach utknęło w realiach sprzed dekady. Nowa rzeczywistość B2B – klient chce klikać, nie dzwonić Zmiana generacyjna wśród menedżerów zakupów stała się faktem. Dzisiejszy nabywca B2B oczekuje wglądu w stany magazynowe w czasie rzeczywistym, natychmiastowego potwierdzenia transakcji i szybkiej dostawy. Nie chce wysyłać e-maili z zapytaniem o cenę ani czekać na kontakt ze strony handlowca, lecz wybiera pełną samoobsługę. Same inwestycje w portal B2B często tworzą jednak pozorną transformację. Nowoczesny interfejs obiecuje klientowi ekspresową obsługę, lecz jeśli pod spodem brakuje sprawnie działającego silnika operacyjnego, cyfrowy kanał sprzedaży zamiast przyspieszyć biznes, jedynie obnaży i zwielokrotni istniejące wąskie gardła. Dlaczego B2B to nie jest po prostu „duże B2C”? Choć interfejs platformy B2B przypomina sklepy znane z rynku konsumenckiego, to model biznesowy i logistyczny ukryty pod maską jest nieporównywalnie bardziej skomplikowany. Traktowanie sprzedaży hurtowej jak tradycyjnego B2C stanowi najkrótszą drogę do paraliżu operacyjnego. W B2C transakcja sprowadza się do wrzucenia produktu do koszyka, szybkiej płatności i wyboru paczkomatu. Tymczasem w B2B każda transakcja wiąże się z szeregiem krytycznych warunków biznesowych. Przede wszystkim klienci B2B korzystają z indywidualnych warunków handlowych, odmiennych cen bazowych uzależnionych od wolumenu oraz dedykowanych matryc rabatowych, połączonych z odroczonymi płatnościami w ramach limitu kredytowego. Dodatkowo po stronie kupującego zamówienie często wymaga przejścia przez wieloetapową ścieżkę akceptacji finansowej lub menedżerskiej. Z perspektywy magazynu wyzwaniem są zróżnicowane jednostki logistyczne — od pojedynczych sztuk, przez kartony, aż po pełne palety. Co więcej, w branżach takich jak budowlana, spożywcza, chemiczna czy farmaceutyczna kluczową rolę odgrywa bezwzględna weryfikacja partii towaru, ponieważ całe zamówienie musi pochodzić z tej samej serii produkcyjnej. Wszystko to dopełniają harmonogramy dostaw cyklicznych oraz precyzyjnie określone okna czasowe. Jeśli te parametry nie są automatycznie przeliczane i weryfikowane przez system, każde cyfrowe zamówienie trafia do ręcznej weryfikacji przez człowieka, co całkowicie niweluje korzyści z e-commerce. Gdzie powstaje wąskie gardło, czyli symptomy operacji sprzed dekady Brak dostosowania zaplecza do nowej dynamiki sprzedaży szybko daje o sobie znać w codziennej pracy firmy. Pierwszym objawem jest opóźniona informacja o stanach magazynowych, które w portalu B2B odświeżają się na przykład raz na dobę podczas nocnej synchronizacji. W efekcie klient zamawia towar, którego nie ma na półce, albo handlowiec musi ręcznie weryfikować stany na magazynie. Kolejne wąskie gardło tworzą skomplikowane polityki cenowe i rabatowe, które zamiast w systemie, żyją w arkuszach Excel. Jeśli ERP nie potrafi w locie przeliczyć indywidualnych cenników oraz limitu kupieckiego, każde zamówienie blokuje się w dziale obsługi, a pracownicy ręcznie sprawdzają warunki handlowe. Tradycyjne magazyny B2B projektowano głównie z myślą o wydaniach całopaletowych. Dziś klienci B2B oczekują częstszych, mniejszych dostaw, a coraz popularniejszy staje się model dropshippingu dla partnerów. Magazyn pozbawiony nowoczesnego systemu WMS przy obsłudze drobnicowej natychmiast traci wydajność, generując liczne pomyłki i opóźnienia. Sytuację pogarsza brak automatycznej integracji z przewoźnikami, giełdami transportowymi czy oprogramowaniem do planowania tras, co wydłuża etap kompletacji i wysyłki z minut do długich godzin. Anatomia długu technologicznego w B2B Źródłem tych problemów jest dług technologiczny, gromadzony w firmach przez lata. Wiele organizacji funkcjonuje w modelu silosów informacyjnych, gdzie dział handlowy pracuje w systemie CRM, magazyn korzysta z przestarzałego WMS-a, a platforma B2B istnieje jako kolejna, osobna wyspa. Systemy te nie wymieniają danych w czasie rzeczywistym. Cała architektura IT często opiera się na wielokrotnie modyfikowanym, monolitycznym ERP-ie. W takim środowisku jakakolwiek próba wdrożenia nowoczesnego API lub integracji nowego kanału sprzedaży trwa miesiącami i niesie ryzyko awarii. Za ładnym i nowoczesnym portalem B2B kryje się więc sztab ludzi, których codzienna praca polega na przepisywaniu zamówień z maili do systemu, ręcznym sprawdzaniu limitów kredytowych czy przeliczaniu kosztów niestandardowego transportu. Co się dzieje, gdy zaplecze nie nadąża za sprzedażą? Prawdziwy koszt braku zmian W szczytach sprzedażowych, takich jak Black Week, niewydolne zaplecze przestaje być tylko niedogodnością, a staje się realnym zagrożeniem biznesowym. Ręczna obsługa drobnych i częstych zamówień generuje wysokie koszty, które stopniowo pożerają marżę, sprawiając, że wzrost sprzedaży nie przekłada się na wzrost zysków. Firma wpada wówczas w pułapkę braku skalowalności, gdzie każdy wzrost wolumenu wymaga liniowego zwiększania zatrudnienia w dziale obsługi i na magazynie. Brak precyzyjnej informacji o rotacji w czasie rzeczywistym prowadzi do zamrażania kapitału w zapasach oraz niepotrzebnego przewymiarowania jednych grup produktów przy jednoczesnym braku innych. Największą cenę płaci się jednak w relacjach z klientami. Błąd w partii towaru, brak śledzenia przesyłki czy opóźnienie w dostawie wywołują frustrację nabywcy B2B, który bez skrupułów odchodzi do konkurencji gwarantującej wyższą niezawodność. Do tego dochodzą rosnące koszty reklamacji, ponownych wysyłek oraz przestojów po stronie klienta, za które konsekwencje finansowe i wizerunkowe ponosi dostawca. Jak powinno wyglądać nowoczesne zaplecze B2B? Rozwój cyfrowej sprzedaży B2B bez ryzyka zatoru operacyjnego wymaga architektury skrojonej pod wyzwania nowoczesnego handlu. Jej fundamentem jest spójna integracja w czasie rzeczywistym. Informacja o dostępności towarów musi być identyczna we wszystkich kanałach, a rezerwacja produktu w magazynie powinna następować automatycznie już w momencie dodania go do koszyka przez klienta. Równie ważna jest automatyzacja reguł biznesowych. Nowoczesny system ERP bezobsługowo weryfikuje limity kupieckie, przelicza dedykowane cenniki, sprawdza zgodność partii produkcyjnych i natychmiast kieruje zamówienie do właściwej ścieżki kompletacji. W samym magazynie kluczową rolę odgrywa zaawansowany WMS dostosowany do pracy w modelu omnichannel. Taki system potrafi w ramach jednej przestrzeni sprawnie połączyć wysyłki paletowe z obsługą małych paczek e-commerce i dropshippingu, zachowując pełną kontrolę nad numerami serii i partii. Całość powinna opierać się na elastycznej, modułowej architekturze IT, która pozwala sprawnie podłączać kolejne kanały sprzedaży, takie jak marketplace’y B2B czy systemy EDI, bez konieczności przebudowy rdzenia systemu. Od czego zacząć? Praktyczny audyt procesów Transformacja zaplecza operacyjnego nie musi oznaczać natychmiastowej wymiany wszystkich systemów w organizacji. Mądry proces warto zacząć od rzetelnego audytu operacyjnego i przeanalizowania twardych wskaźników biznesowych. W pierwszej kolejności warto przyjrzeć się wskaźnikowi błędów magazynowych oraz poziomowi reklamacji, sprawdzając, ile wysyłek wymaga korekty z powodu pomyłek w towarze lub niewłaściwej serii. Drugim kluczowym parametrem jest całkowity czas realizacji zamówienia, czyli liczba godzin, które mijają od kliknięcia przycisku zakupu przez klienta do wydania paczki przewoźnikowi. Niezwykle cenną informacją jest także udział zamówień przechodzących przez proces w pełni bezobsługowo, bez konieczności jakiejkolwiek ręcznej interwencji ze strony handlowca, księgowego czy magazyniera. Warto też zweryfikować, czy platforma B2B prezentuje klientom rzeczywiste stany magazynowe w czasie rzeczywistym oraz właściwe dla nich ceny indywidualne. Odpowiedzi na te pytania pozwolą ocenić, jak organizacja poradzi sobie, gdy w szczycie sezonu liczba małych zamówień wzrośnie dwu- lub trzykrotnie. Podsumowanie Prawdziwy e-commerce w B2B to nie projekt marketingowy ani sam ładny interfejs graficzny. To głęboka zmiana całego łańcucha wartości — od pierwszego kliknięcia po sprawny załadunek na rampie. Firmy, które uporządkują swoje zaplecze operacyjne, nie tylko bezstresowo przejdą przez szczyty sprzedażowe takie jak Black Week, ale przede wszystkim zbudują trwałą przewagę konkurencyjną na kolejne lata.
Sente
Prawie 500 liderów spotkało się na Symfonia Digital Day
Prawie 500 liderów biznesu, ekspertów technologicznych oraz przedstawicieli sektora publicznego spotkało się w Warszawie oraz online, aby wypracować wspólne odpowiedzi na kluczowe wyzwania ery cyfrowej. Trzecia edycja konferencji Symfonia Digital Day, zorganizowana pod hasłem „Algorytm polskiej gospodarki”, pokazała, że skuteczna transformacja wymaga ścisłego dialogu między przedsiębiorcami a administracją państwową. Gościem specjalnym wydarzenia była Agnieszka Radwańska. Tegoroczna odsłona konferencji Symfonii skupiła się na zdefiniowaniu, jak sztuczna inteligencja, dane oraz nowoczesne usługi cyfrowe mogą realnie wspierać rozwój gospodarczy. Program wydarzenia został ustrukturyzowany wokół trzech kluczowych filarów: wzrostu, odporności oraz gotowości. Ważnym akcentem konferencji było także ogłoszenie strategicznych zmian w strukturze organizatora. Prezes Grupy Symfonia, Piotr Ciski, poinformował oficjalnie o przekształceniu spółki Nefeni w Symfonię Public, co podkreśla rosnące zaangażowanie Grupy w rozwój rozwiązań GovTech oraz zacieśnianie współpracy technologicznej z sektorem administracji i samorządów. Prezesem Symfonii Public został Hubert Paczkowski, dotychczasowy wiceprezes Nefeni, związany z Symfonią od 12 lat. Block Quote Rachunek zysków i pułapki kosztowe. Jak mierzyć zwrot z inwestycji w AI Wydarzenie otworzyła rozmowa Cezarego Szczepańskiego, dziennikarza XYZ, z Andrzejem Halesiakiem – przewodniczącym Rady Polskiego Instytutu Ekonomicznego i konsultantem Banku Światowego. W debacie zatytułowanej „W poszukiwaniu wartości. Jak mądrze wykorzystać trendy, które rewolucjonizują gospodarkę” eksperci skupili się na przeglądzie kluczowych zjawisk rynkowych oraz makroekonomicznych i praktycznych aspektach wdrażania sztucznej inteligencji w biznesie, analizując, gdzie AI realnie podnosi produktywność, a w jakich obszarach generuje nieuzasadnione koszty. W panelu praktycznym prowadzonym przez Sebastiana Goska z Symfonii udział wzięli Bartek Pucek, The Thinking Company, Weronika Krakowczyk, Polski Fundusz Rozwoju oraz Izabela Śliwka, MEGA-INSTAL. Uczestnicy dyskusji zgodnie podkreślili, że kluczem do sukcesu nie jest samo tempo adopcji innowacji, lecz precyzyjne mierzenie zwrotu z inwestycji oraz automatyzacja procesów powtarzalnych. – Zwiększenie produktywności indywidualnej osoby poprzez dostarczenie jej narzędzi nie oznacza automatycznie zwiększenia produktywności całego przedsiębiorstwa. To dwie różne rzeczy. Aby poprawić efektywność organizacji, trzeba przede wszystkim przyjrzeć się procesom, w ramach których funkcjonuje, i odpowiednio je zmienić. Samo wdrożenie nawet najlepszych narzędzi nie gwarantuje, że procesy staną się lepsze – zauważył podczas panelu Bartek Pucek, CEO The Thinking Company. Prawne ramy AI i compliance. Nowe standardy odpowiedzialności biznesu Druga część konferencji poświęcona była budowaniu bezpieczeństwa i stabilności technologicznej. Dr Gabriela Bar z Gabriela Bar Law & AI przedstawiła konkretny plan działania na pierwsze 90 dni w kontekście unijnego rozporządzenia AI Act. Kwestie autonomii technologicznej i rozwoju krajowych rozwiązań stały się z kolei osią debaty z udziałem Marcina Dąbrowskiego z Bielik.AI, Ignacego Święcickiego z Polskiego Instytutu Ekonomicznego, Piotra Mieczkowskiego z Fundacji Digital Poland oraz Małgorzaty Ściślak z Symfonii. Realny wymiar cyberzagrożeń w erze zaawansowanego AI – w tym ataki typu deepfake czy wyłudzenia podszywające się pod kadrę zarządzającą – zaprezentował Michał Zdunowski, członek zarządu IS Consulting i założyciel Fundacji ShieldNet. – Pierwszym krokiem przygotowania organizacji do wymogów AI Act powinna być inwentaryzacja wszystkich wykorzystywanych systemów sztucznej inteligencji, zarówno tych oficjalnie wdrożonych, jak i używanych przez pracowników bez formalnej zgody. Następnie należy określić ich przeznaczenie, zidentyfikować dostawców i ocenić potencjalne ryzyko. Dopiero na tej podstawie można ustalić, które obowiązki regulacyjne dotyczą danej organizacji i jakie działania należy podjąć w pierwszej kolejności – podkreśliła dr Gabriela Bar. – Cyberbezpieczeństwo to nie tylko technologie, takie jak firewalle czy systemy antywirusowe. To przede wszystkim decyzje podejmowane na co dzień przez pracowników. W atakach socjotechnicznych, phishingu czy próbach wyłudzeń z wykorzystaniem deepfake’ów to właśnie czynnik ludzki często okazuje się najsłabszym ogniwem. Dziś przygotowanie fałszywej wiadomości głosowej czy nagrania podszywającego się pod prezesa zajmuje zaledwie kilka minut i nie wymaga zaawansowanych kompetencji technicznych – zaznaczył Michał Zdunowski. Cyfrowa integracja i autonomiczne procesy. Warunki bezpiecznego delegowania decyzji na algorytmy Ostatni blok tematyczny zarysował przyszłość relacji między sektorem publicznym a biznesem. Wizję państwa jako zintegrowanej cyfrowej platformy zaprezentował Tomasz Misiak, wiceprezes Fundacji Polska Bezgotówkowa. W debacie o formalnych i technologicznych barierach działania autonomicznych agentów AI wzięli udział Marianna Sidoroff z Ministerstwa Rozwoju i Technologii, Łukasz Stajuda z Urzędu Miejskiego w Pabianicach, Hubert Paczkowski, nowo powołany prezes Symfonii Public, Michał Tracz z Print Logistic oraz analityk trendów Arek Szulczyński. Dopełnieniem sesji było wystąpienie Aleksandry Kunysz, poświęcone przywództwu oraz zachowaniu odporności decyzyjnej kadry zarządzającej w warunkach permanentnego szumu informacyjnego. – Administracja publiczna musi korzystać z nowych technologii, żeby sprawnie realizować swoje zadania i odpowiadać na potrzeby obywateli. Automatyzacja jest potrzebna, ale musi być bezpieczna, rozliczalna i zgodna z zasadami ochrony danych. Nie możemy jednak doprowadzić do sytuacji, w której obawy związane z technologią całkowicie zablokują jej wykorzystanie. Państwo powinno działać jak platforma usługowa, dostosowana do tego, w jaki sposób obywatele chcą z niej korzystać – wskazała Marianna Sidoroff, dyrektor Departamentu Gospodarki Cyfrowej w MRiT. Mistrzowska lekcja od legendy sportu Finałowym punktem programu było wystąpienie gościa specjalnego – Agnieszki Radwańskiej. Wybitna tenisistka i przedsiębiorczyni podzieliła się doświadczeniami z zakresu zarządzania presją, podejmowania decyzji w ułamkach sekund oraz konsekwencji w dążeniu do wyznaczonych celów. Zapytana o to, czy sztuczna inteligencja może stworzyć uniwersalny model gwarantujący sukces, zarówno w sporcie, jak i biznesie, zwróciła uwagę na znaczenie czynnika ludzkiego. – Technologia może nam dziś pokazać bardzo wiele szczegółów i dostarczyć danych, których wcześniej nie mieliśmy. Są jednak obszary, w których nadal kluczowy pozostaje czynnik ludzki. Nie sądzę, żeby dało się stworzyć agenta, który zagwarantuje sukces w każdej sytuacji. Ostatecznie decydują również psychologia, umiejętność oceny sytuacji i to, co człowiek potrafi wymyślić w danym momencie – mówiła Agnieszka Radwańska. Partnerzy i patroni wydarzenia Organizatorem wydarzenia była Grupa Symfonia. Konferencja odbyła się pod patronatem honorowym Ministerstwa Rozwoju i Technologii oraz Fundacji Digital Poland. W gronie partnerów znaleźli się: Fundacja Polska Bezgotówkowa, Polski Fundusz Rozwoju, inicjatywa Cyfrowy Biznes, The Thinking Company, Bielik.AI oraz kancelaria Gabriela Bar Law & AI. Patronat medialny nad wydarzeniem objęli: Radio 357, „Gazeta Wyborcza”, XYZ.pl, PIT.pl, myERP.pl, ERPview, ERP24, Magazyn IT, Magazyn Wspólnota oraz Executive Magazine.
Symfonia
Oszustwo na prezesa i phishing. Jak hakerzy atakują dziś księgowych?
Pracownicy działów księgowo-finansowych to osoby dysponujące kluczami do firmowego skarbca. Ale co dzieje się, gdy te klucze zostaną im skradzione? Poznaj najpowszechniejsze metody oszukiwania księgowych i sposoby na ich uniknięcie. Cyberprzestępcy doskonale zdają sobie sprawę, że ominięcie zaawansowanych zabezpieczeń serwerów bankowych jest trudne i kosztowne. Zamiast tego atakują najsłabsze ogniwo: człowieka. Wykorzystują pośpiech, stres, autorytet przełożonych, a także zaufanie do stałych klientów. Przeważnie celem jest nakłonienie pracownika do wykonania przelewu na kontrolowane przez oszustów konto. Na czym polegają mechanizmy tych ataków – i jak zneutralizować zagrożenie? Poniżej analizujemy najczęstsze schematy oszustw. Oszustwo na prezesa (BEC) Oszustwo na prezesa (ang. Business Email Compromise – BEC) to atak oparty na precyzyjnej manipulacji psychologicznej. Przestępca podszywa się pod osobę decyzyjną w firmie: CEO, członka zarządu lub dyrektora finansowego. Żąda pilnego zrealizowania nietypowego przelewu. Zazwyczaj ten atak przebiega na skrzynce poczty elektronicznej. Księgowy otrzymuje wiadomość e-mail od “prezesa”. Treść wiadomości sugeruje realizację wysoce poufnej transakcji, na przykład przejęcia innej spółki, zapłaty za ważny audyt lub wniesienia pilnej kaucji. E-mail zazwyczaj kończy się numerem konta zagranicznego lub linkiem do fałszywego systemu płatności. Jak rozpoznać niebezpieczną wiadomość? Przede wszystkim przez język komunikacji, charakteryzujący się silną presją i nawoływaniem do złamania standardowych procedur weryfikacyjnych w firmie. Warto również sprawdzić adres e-mail nadawcy, który zazwyczaj zawiera drobną literówkę, trudną do zauważenia na pierwszy rzut oka (np. kontakt@senersio.com zamiast kontakt@sinersio.com). Rekomendujemy także weryfikację drugim kanałem kontaktu – zazwyczaj telefonicznie. Pracownik powinien zadzwonić do przełożonego na znany, zapisany w firmowej bazie numer, a nie ten podany w podejrzanej wiadomości. Phishing fakturowy Fałszywe faktury bywają jeszcze trudniejsze do wykrycia, ponieważ bazują na rutynowych czynnościach. Oszuści włamują się na skrzynkę e-mail jednego ze stałych dostawców firmy lub precyzyjnie się pod niego podszywają. Wówczas na ogólnodostępny adres księgowości trafia wiadomość od rzekomego partnera biznesowego z informacją o zmianie numeru rachunku bankowego lub systemu księgowego. Do wiadomości dołączona jest faktura – często podrobiona, ale zawierająca prawidłowe dane firmowe – lub pismo z nowym numerem konta, opatrzone sfałszowanym podpisem i pieczątką. Jeśli księgowość zaktualizuje dane w systemie finansowo-księgowym bez weryfikacji, kolejna płatność za rzeczywiste usługi trafi na konto przestępców. Co może sugerować, że faktura jest podróbką? Należy zwrócić uwagę nie tylko na inny styl pisanej wiadomości, ale także na załączniki. Jeżeli format jest inny niż standardowy PDF (np. pliki z rozszerzeniem .exe), zdecydowanie warto to zweryfikować. Podobnie jak w przypadku e-mail phishingu, każdą podejrzaną fakturę warto zweryfikować telefonicznie u zaufanej osoby kontaktowej po stronie dostawcy. Oprócz tego, przez autoryzacją paczki przelewów rekomendujemy sprawdzić numer rachunku bankowego na Białej Liście Podatników VAT. Smishing – oszustwo przez SMS Pracownicy korzystający ze służbowych telefonów często padają ofiarą smishingu (nazywanego również SMS phishingiem). Atakujący wysyłają wiadomości SMS z informacją o rzekomej niedopłacie za przesyłkę kurierską (np. 2,50 zł), zablokowaniu dostępu do bankowości firmowej lub konieczności aktualizacji danych w systemie podatkowym. Wiadomość zawiera link prowadzący do fałszywego systemu płatności lub panelu logowania. Wpisanie tam hasła oraz kodu autoryzacyjnego z SMS-a daje przestępcom pełen dostęp do firmowych środków. Jak się przed tym ochronić? Należy stosować się do kluczowej zasady – nie logować się do banku za pośrednictwem linków otrzymanych w wiadomościach SMS lub e-mail. Zawsze należy wpisywać adres strony banku ręcznie w przeglądarce. Co zrobić, jeśli jednak pracownik dokona płatności? Jak najszybciej skontaktuj się z bankiem, aby zablokować kartę. Oprócz tego, obserwuj swoje konto pod kątem podejrzanych aktywności. W przypadku jakichkolwiek niepokojących transakcji, zgłoś sytuację do odpowiednich organów. Cyfrowa linia obrony – jak się zabezpieczyć? Szkolenia i procedury firmowe są absolutną podstawą. Jednak każdy zmęczony pracownik (lub działający w pośpiechu) może popełnić błąd. A w przypadku otworzenia zainfekowanego załącznika, firma ryzykuje atak typu ransomware – zaszyfrowanie wszystkich dysków i blokadę dostępu do systemów finansowych. W takich sytuacjach krytyczne znaczenie ma architektura IT. Utrzymywanie programów finansowo-księgowych w certyfikowanym środowisku chmurowym, takim jak Sinersio Data Center w Nowej Soli, pozwala odizolować krytyczne dane od lokalnych komputerów użytkowników. Zapewnia to wyższy poziom ochrony przed złośliwym oprogramowaniem rozprzestrzeniającym się w wewnętrznej sieci biurowej. Zanim w skrzynce księgowego pojawi się fałszywa wiadomość, wykonaj audyt obiegu dokumentów oraz infrastruktury IT w swojej firmie. Nasi eksperci pomogą zabezpieczyć Twoje systemy przed cyberzagrożeniami. Zapraszamy do rozmowy.
Sinersio
Budżet IT na 2027 rok. Dlaczego warto zainwestować w analizę przedwdrożeniową?
Przełom trzeciego i czwartego kwartału to w wielu organizacjach czas ostatecznego zatwierdzania planów finansowych na kolejny rok. Jeśli strategia firmy na 2027 rok zakłada wdrożenie nowego systemu wspierającego zarządzanie, ta decyzja powinna opierać się na twardych danych. Dlatego proces budżetowania to także optymalny moment na przeprowadzenie analizy przedwdrożeniowej. Nadszedł ten czas Dlaczego budżetowanie to właściwy czas na analizę przedwdrożeniową? Dlatego, że planowanie wydatków na system IT wymaga precyzji. Przeprowadzenie audytu jeszcze na etapie tworzenia budżetu pozwala dokładnie oszacować zarówno koszty licencji, jak i samego wdrożenia. Eliminuje to ryzyko finansowych niespodzianek w trakcie roku obrotowego. Daje to również zarządowi pewność, że decyzja nie jest podejmowana pod presją czasu – na przykład w momencie, gdy oprogramowanie nagle przestaje być wydolne. Co więcej, wczesna analiza zapewnia większą ilość czasu na przygotowanie do zmian i zaplanowanie zasobów ludzkich potrzebnych do obsługi projektu. Wybór w ciemno – dlaczego to nigdy się nie sprawdza? Brak analizy przedwdrożeniowej może zrujnować projekt wdrożeniowy już na samym starcie. Nie należy wybierać systemu wyłącznie na podstawie listy funkcji i imponującego interfejsu. Oprogramowanie powinno przede wszystkim dopasować się do struktur firmy i celów biznesowych – nie na odwrót. Dlatego też organizacje, które pomijają audyt, regularnie mierzą się z ukrytymi kosztami modyfikacji narzędzia, drastycznie przeciągającym się czasem wdrożenia oraz silnym uporem pracowników. Zespół otrzymuje system niedostosowany do swoich zadań, co w skrajnych przypadkach potrafi całkowicie zablokować zwrot z inwestycji. Analiza przedwdrożeniowa w Destiny Software – jak to przebiega w praktyce? Dobrze wiemy, że inwestycja w system IT musi być w pełni uzasadniona biznesowo. Dlatego też podchodzimy do analizy przedwdrożeniowej z dużą skrupulatnością. Kluczem jest sprawdzenie rozwiązania na żywym organizmie. Proces ten realizujemy w kilku krokach: Zrozumienie środowiska biznesowego Rozpoczynamy od spotkania, aby dokładnie poznać sytuację firmy – jej obszary operacyjne, jak i wąskie gardła. Mapujemy przepływ procesów oraz weryfikujemy programy i aplikacje, które już funkcjonują w organizacji. Identyfikacja potrzeb Zbieramy komplet informacji o realnych potrzebach biznesowych, a także największych ograniczeniach, które nowy system musi uwzględnić. Przyglądamy się tym najbardziej specyficznym wymaganiom i unikalnym procesom, by móc je odtworzyć w naszej Platformie. Weryfikacja na systemie testowym Zamiast obiecywać, pokazujemy. Przygotowujemy testową wersję systemu w ramach dedykowanego demo. Przedstawia ono gotowy wycinek rozwiązania, który docelowo miałby spełniać potrzeby przedsiębiorstwa. Dzięki temu firma może w praktyce sprawdzić, czy narzędzie odpowiada jego oczekiwaniom, zanim zapadnie decyzja o zakupie. Zabezpiecz swój budżet IT i zminimalizuj ryzyko nieudanego wdrożenia. Skontaktuj się z nami jeszcze przed zamknięciem planów finansowych na 2027 rok i wspólnie przeanalizujmy procesy przed wdrożeniem.
PatrykRatajak
Traceability w produkcji: jak system ERP pomaga prześledzić problem jakościowy
Traceability w produkcji pozwala odtworzyć historię materiałów, partii i wyrobów na każdym etapie procesu. W Abas Business Solutions Poland wiemy, że to system ERP łączy dane z zakupów, magazynu, produkcji, kontroli jakości i wysyłki, dzięki czemu firma może szybko ustalić, gdzie powstała niezgodność i jaki jest jej rzeczywisty zakres. Ma to szczególne znaczenie, ponieważ wada wykryta w jednym produkcie może dotyczyć całej partii, konkretnej dostawy surowca lub określonego etapu produkcji. Aby właściwie ocenić sytuację, przedsiębiorstwo musi sprawdzić, z jakich materiałów powstał wyrób, kiedy i w jakich warunkach był produkowany, jakie wyniki kontroli jakości zarejestrowano oraz które inne produkty i dostawy mogą być objęte ryzykiem. Jeżeli te informacje są rozproszone między arkuszami, dokumentacją papierową i niepołączonymi systemami, odtworzenie historii produktu staje się czasochłonne i zwykle wymaga zaangażowania wielu osób. Zintegrowany system ERP porządkuje dane i tworzy spójną genealogię wyrobu, obejmującą przyjęcie materiału, produkcję, kontrolę jakości, wysyłkę oraz ewentualną reklamację. Modne hasło czy realna potrzeba? Samo pojęcie traceability coraz częściej pojawia się w prezentacjach, strategiach cyfryzacji i ofertach dostawców oprogramowania, więc łatwo uznać je za kolejny modny termin. Warto jednak zadać sobie pytanie, czy firmy wdrażają je dlatego, że wypada, czy dlatego, że bez niego trudno dziś bezpiecznie produkować. Zakłócenia w łańcuchach dostaw, rosnące wymagania klientów i audytorów oraz przepisy branżowe, na przykład w przemyśle spożywczym, motoryzacyjnym czy wyrobów medycznych, sprawiły, że umiejętność szybkiego wskazania źródła problemu przestała być dodatkiem. Różnicę widać w praktyce. Firma, która w kilka minut ustali, których partii dotyczy wada, zatrzyma kilka palet. Firma, która musi przeszukiwać arkusze i segregatory, często wstrzymuje całą produkcję i wysyłki „na wszelki wypadek”. Czy zatem traceability to trend, czy fundament odpornej produkcji? Poniżej pokazujemy, jak wygląda w praktyce i co ma z tym wspólnego system ERP. Czym jest traceability w produkcji? Traceability, inaczej identyfikowalność, to zdolność do odtworzenia pochodzenia, przebiegu przetwarzania i dalszego przepływu materiałów, półproduktów oraz wyrobów gotowych. Nie jest to wyłącznie o przypisanie numeru partii, a zachowanie relacji między kolejnymi zdarzeniami w całym cyklu życia produktu. Źródło: GS1, „GS1 Global Traceability Standard”, wersja 2.0, 2017 Firma powinna móc śledzić produkt w trzech uzupełniających się kierunkach: Wstecz – od wyrobu gotowego do wykorzystanych materiałów, dostawców, certyfikatów, zleceń i parametrów procesu. W przód – od wskazanej partii materiału do wszystkich półproduktów, wyrobów i klientów, których może dotyczyć problem. Wewnątrz procesu – przez kolejne operacje, podziały i łączenie partii, przepakowania, poprawki, substytucje materiałowe oraz zmiany wersji technologii. Dopiero takie ujęcie pozwala precyzyjnie określić zasięg niezgodności. Zamiast blokować cały asortyment, przedsiębiorstwo może skoncentrować działania na partiach faktycznie objętych ryzykiem. Najprościej mówiąc, traceability to odpowiedź na dwa pytania: skąd dokładnie pochodzi dany produkt oraz dokąd trafiło wszystko, co powstało z tego samego materiału? Jeśli firma potrafi odpowiedzieć na nie w kilka minut, a nie w kilka dni, może zareagować na problem jakościowy precyzyjnie, zamiast zatrzymywać całą produkcję. Partia, numer seryjny i genealogia produktu Podstawą jest właściwy dobór sposobu identyfikacji materiałów i wyrobów. Zakres oznaczeń powinien odpowiadać charakterowi procesu, ryzyku jakościowemu, wymaganiom klientów oraz obowiązkom branżowym. W praktyce wykorzystuje się przede wszystkim: Numer partii identyfikuje grupę materiałów lub wyrobów powiązanych wspólną dostawą, okresem produkcji, recepturą albo warunkami procesu. Numer seryjny jest przypisany do pojedynczego egzemplarza. Umożliwia śledzenie jego konfiguracji, komponentów, napraw, modyfikacji i historii serwisowej. Genealogia produktu pokazuje zależności między partiami i egzemplarzami na kolejnych poziomach struktury produktu oraz podczas kolejnych operacji. Zbyt szeroko zdefiniowana partia zwiększa zakres potencjalnej blokady lub wycofania. Z kolei nadmiernie szczegółowe znakowanie może niepotrzebnie obciążać pracowników i system. Dlatego zasady identyfikacji i śledzenia partii powinny zapewniać odpowiednią precyzję, a jednocześnie pozostawać możliwe do stosowania w codziennej pracy. Jak system ERP zapewnia identyfikowalność partii w produkcji? Identyfikowalność jest możliwa wtedy, gdy identyfikatory materiałów i produktów są powiązane z rzeczywistymi zdarzeniami biznesowymi. System ERP powinien budować ciągłość danych w pięciu obszarach: Zakupy i przyjęcie materiału Historia produktu zaczyna się już przy dostawie. Do partii surowca warto przypisać dostawcę, dokument przyjęcia, datę, ilość, certyfikaty, termin ważności oraz wynik kontroli wejściowej. Jeżeli materiał nie spełnia wymagań, system powinien umożliwić jego oznaczenie, blokadę lub skierowanie do dalszej decyzji jakościowej. Magazyn i przepływ materiałów Dane magazynowe powinny pokazywać nie tylko stan ilościowy, ale również lokalizację partii, jej status jakościowy, rezerwacje, przesunięcia i wydania na produkcję. Skanowanie kodów kreskowych lub kodów 2D ogranicza ryzyko pomyłek i pozwala rejestrować ruch materiału bez przepisywania danych. Produkcja i raportowanie operacji Na zleceniu produkcyjnym system powinien zapisać, które partie materiałów rzeczywiście pobrano, jakie półprodukty powstały oraz do jakich wyrobów zostały wykorzystane. Istotne są również wersja struktury materiałowej i technologii, czas realizacji, stanowisko lub maszyna, operator, ilość materiału, braki, poprawki i odstępstwa od procesu. Kontrola jakości i niezgodności Wyniki badań muszą być przypisane do konkretnej partii, operacji, zlecenia lub numeru seryjnego. Dzięki temu dział jakości może sprawdzić, czy niezgodność ma charakter jednostkowy, powtarzalny czy systemowy oraz czy wiąże się z określonym materiałem, dostawcą, maszyną lub etapem procesu. Sprzedaż, wysyłka i serwis Ostatnim ogniwem jest powiązanie partii wyrobu lub numeru seryjnego z dokumentem wydania i odbiorcą. W przypadku reklamacji lub akcji wycofania firma może ustalić, którzy klienci otrzymali wskazane produkty, w jakich ilościach i terminach. Dla wyrobów serwisowanych identyfikowalność powinna obejmować także przeglądy, naprawy i wymienione komponenty. Źródło: ISO 9001:2015, „Quality management systems – Requirements” Od reklamacji do decyzji: jak przebiega analiza w systemie ERP? Dobrze zaprojektowany proces pozwala przejść od zgłoszenia do działań zabezpieczających bez wielogodzinnego przeszukiwania dokumentów. Typowa analiza obejmuje zwykle sześć kroków. Identyfikacja punktu startowego – numeru partii, numeru seryjnego, dokumentu dostawy albo reklamacji klienta. Prześledzenie wstecz – ustalenie użytych materiałów, dostawców, operacji, maszyn i wyników kontroli. Określenie wspólnego czynnika – na przykład partii surowca, narzędzia, zmiany produkcyjnej lub parametru procesu. Prześledzenie w przód – wskazanie wszystkich półproduktów, wyrobów, stanów magazynowych i wysyłek powiązanych z ryzykiem. Zabezpieczenie procesu – blokada zapasu, wstrzymanie zleceń lub wysyłek oraz uruchomienie dodatkowych kontroli. Udokumentowanie decyzji – rejestracja przyczyny, działań korygujących, odpowiedzialności i weryfikacji skuteczności. Najważniejszą korzyścią nie jest sam raport, lecz możliwość szybkiego zawężenia problemu i podjęcia decyzji na podstawie danych. Źródła: GS1, „GS1 Global Traceability Standard”, wersja 2.0, 2017; ISO 9001:2015, „Quality management systems – Requirements” Dane o partiach i zarządzanie jakością powinny działać razem Śledzenie partii pozwala ustalić, co jest powiązane z problemem, a zarządzanie jakością odpowiada na pytania: dlaczego problem wystąpił i jak zapobiec jego powtórzeniu? Rozdzielenie tych obszarów ogranicza wartość danych. W systemie takim jak Abas ERP informacje o partiach i numerach seryjnych mogą być powiązane z przepływem materiałów, zleceniami produkcyjnymi, kontrolami jakości, niezgodnościami, reklamacjami zakupowymi i sprzedażowymi oraz działaniami korygującymi. Pozwala to wykorzystać te same dane zarówno do szybkiej reakcji operacyjnej, jak i do analizy przyczyn źródłowych, oceny dostawców czy prowadzenia procesu 8D. Dzięki integracji danych i procesów dział jakości nie pracuje na oderwanym rejestrze. Widzi kontekst zamówienia, dostawy, produkcji i wysyłki, a pozostałe działy otrzymują aktualną informację o statusie jakościowym materiału lub wyrobu. Traceability zaczyna się od dobrze zaprojektowanego procesu System ERP daje narzędzia do rejestrowania i łączenia danych, ale pełną identyfikowalność można uzyskać dopiero wtedy, gdy zasady ich zbierania są dopasowane do realiów produkcji. Dlatego już na etapie wdrożenia warto określić, które materiały i wyroby są identyfikowane za pomocą partii lub numerów seryjnych, w jakich punktach procesu dane są rejestrowane oraz kto odpowiada za ich poprawność. Równie ważne jest odwzorowanie sytuacji, które w produkcji zdarzają się codziennie: podziału i łączenia partii, przepakowań, poprawek, zamienników oraz ponownego wykorzystania materiałów. W Abas Business Solutions Poland pomagamy firmom zaprojektować te zasady razem z konfiguracją systemu, dzięki czemu historia produktu jest kompletna i wiarygodna od pierwszego dnia pracy w ERP. Traceability w systemie ERP: szybsza reakcja i mniejsze ryzyko Gdy zasady rejestrowania danych są jasno określone, system ERP pozwala prześledzić drogę produktu od dostawy surowca, przez magazynowanie, produkcję i kontrole jakości, aż po wysyłkę do klienta. W przypadku wykrycia problemu jakościowego przedsiębiorstwo może szybko ustalić jego źródło, skalę oraz partie i odbiorców, których może dotyczyć. Skuteczna identyfikowalność pozwala prześledzić drogę produktu od dostawy surowca, przez magazynowanie, produkcję i kontrole jakości, aż po wysyłkę do klienta. W przypadku wykrycia problemu jakościowego przedsiębiorstwo może szybko ustalić jego źródło, skalę oraz partie i odbiorców, których może dotyczyć. Zintegrowany system ERP łączy dane z różnych obszarów działalności i udostępnia je w ramach jednego procesu. Dzięki temu firma nie musi ręcznie zestawiać informacji z arkuszy, dokumentów i odrębnych aplikacji. Może szybciej blokować zagrożone materiały, obsługiwać reklamacje, ograniczać zakres wycofań oraz podejmować decyzje na podstawie aktualnych danych. Traceability nie jest więc wyłącznie narzędziem wykorzystywanym podczas audytu lub po wystąpieniu niezgodności. Stanowi element bieżącego zarządzania produkcją, jakością i ryzykiem, który zwiększa przejrzystość procesów i pozwala ograniczać koszty skutków problemów jakościowych. Ile czasu zajęłoby Waszej firmie ustalenie, które partie trafiły do klientów? Jeśli odpowiedź to godziny lub dni, warto sprawdzić, jak traceability w systemie Abas ERP może to skrócić do minut. Porozmawiaj z naszymi konsultantami o tym, jak uporządkować śledzenie partii, kontrolę jakości i obsługę niezgodności w jednym systemie. Umów rozmowę z konsultantem
ABAS
Jak wykorzystać potencjał systemu ERP, usprawnić procesy biznesowe i przygotować organizację na kolejne wyzwania technologiczne? System ERP przestaje być wyłącznie narzędziem do zarządzania danymi i obsługi procesów operacyjnych. Coraz większe znaczenie mają automatyzacja, sztuczna inteligencja, dostępność systemów przez przeglądarkę oraz integracja rozwiązań wykorzystywanych w różnych obszarach przedsiębiorstwa. To właśnie tym zagadnieniom będzie poświęcona pierwsza edycja […]
