
Prawie 500 liderów biznesu, ekspertów technologicznych oraz przedstawicieli sektora publicznego spotkało się w Warszawie oraz online, aby wypracować wspólne odpowiedzi na kluczowe wyzwania ery cyfrowej. Trzecia edycja konferencji Symfonia Digital Day, zorganizowana pod hasłem „Algorytm polskiej gospodarki”, pokazała, że skuteczna transformacja wymaga ścisłego dialogu między przedsiębiorcami a administracją państwową. Gościem specjalnym wydarzenia była Agnieszka Radwańska. Tegoroczna odsłona konferencji Symfonii skupiła się na zdefiniowaniu, jak sztuczna inteligencja, dane oraz nowoczesne usługi cyfrowe mogą realnie wspierać rozwój gospodarczy. Program wydarzenia został ustrukturyzowany wokół trzech kluczowych filarów: wzrostu, odporności oraz gotowości. Ważnym akcentem konferencji było także ogłoszenie strategicznych zmian w strukturze organizatora. Prezes Grupy Symfonia, Piotr Ciski, poinformował oficjalnie o przekształceniu spółki Nefeni w Symfonię Public, co podkreśla rosnące zaangażowanie Grupy w rozwój rozwiązań GovTech oraz zacieśnianie współpracy technologicznej z sektorem administracji i samorządów. Prezesem Symfonii Public został Hubert Paczkowski, dotychczasowy wiceprezes Nefeni, związany z Symfonią od 12 lat. Block Quote Rachunek zysków i pułapki kosztowe. Jak mierzyć zwrot z inwestycji w AI Wydarzenie otworzyła rozmowa Cezarego Szczepańskiego, dziennikarza XYZ, z Andrzejem Halesiakiem – przewodniczącym Rady Polskiego Instytutu Ekonomicznego i konsultantem Banku Światowego. W debacie zatytułowanej „W poszukiwaniu wartości. Jak mądrze wykorzystać trendy, które rewolucjonizują gospodarkę” eksperci skupili się na przeglądzie kluczowych zjawisk rynkowych oraz makroekonomicznych i praktycznych aspektach wdrażania sztucznej inteligencji w biznesie, analizując, gdzie AI realnie podnosi produktywność, a w jakich obszarach generuje nieuzasadnione koszty. W panelu praktycznym prowadzonym przez Sebastiana Goska z Symfonii udział wzięli Bartek Pucek, The Thinking Company, Weronika Krakowczyk, Polski Fundusz Rozwoju oraz Izabela Śliwka, MEGA-INSTAL. Uczestnicy dyskusji zgodnie podkreślili, że kluczem do sukcesu nie jest samo tempo adopcji innowacji, lecz precyzyjne mierzenie zwrotu z inwestycji oraz automatyzacja procesów powtarzalnych. – Zwiększenie produktywności indywidualnej osoby poprzez dostarczenie jej narzędzi nie oznacza automatycznie zwiększenia produktywności całego przedsiębiorstwa. To dwie różne rzeczy. Aby poprawić efektywność organizacji, trzeba przede wszystkim przyjrzeć się procesom, w ramach których funkcjonuje, i odpowiednio je zmienić. Samo wdrożenie nawet najlepszych narzędzi nie gwarantuje, że procesy staną się lepsze – zauważył podczas panelu Bartek Pucek, CEO The Thinking Company. Prawne ramy AI i compliance. Nowe standardy odpowiedzialności biznesu Druga część konferencji poświęcona była budowaniu bezpieczeństwa i stabilności technologicznej. Dr Gabriela Bar z Gabriela Bar Law & AI przedstawiła konkretny plan działania na pierwsze 90 dni w kontekście unijnego rozporządzenia AI Act. Kwestie autonomii technologicznej i rozwoju krajowych rozwiązań stały się z kolei osią debaty z udziałem Marcina Dąbrowskiego z Bielik.AI, Ignacego Święcickiego z Polskiego Instytutu Ekonomicznego, Piotra Mieczkowskiego z Fundacji Digital Poland oraz Małgorzaty Ściślak z Symfonii. Realny wymiar cyberzagrożeń w erze zaawansowanego AI – w tym ataki typu deepfake czy wyłudzenia podszywające się pod kadrę zarządzającą – zaprezentował Michał Zdunowski, członek zarządu IS Consulting i założyciel Fundacji ShieldNet. – Pierwszym krokiem przygotowania organizacji do wymogów AI Act powinna być inwentaryzacja wszystkich wykorzystywanych systemów sztucznej inteligencji, zarówno tych oficjalnie wdrożonych, jak i używanych przez pracowników bez formalnej zgody. Następnie należy określić ich przeznaczenie, zidentyfikować dostawców i ocenić potencjalne ryzyko. Dopiero na tej podstawie można ustalić, które obowiązki regulacyjne dotyczą danej organizacji i jakie działania należy podjąć w pierwszej kolejności – podkreśliła dr Gabriela Bar. – Cyberbezpieczeństwo to nie tylko technologie, takie jak firewalle czy systemy antywirusowe. To przede wszystkim decyzje podejmowane na co dzień przez pracowników. W atakach socjotechnicznych, phishingu czy próbach wyłudzeń z wykorzystaniem deepfake’ów to właśnie czynnik ludzki często okazuje się najsłabszym ogniwem. Dziś przygotowanie fałszywej wiadomości głosowej czy nagrania podszywającego się pod prezesa zajmuje zaledwie kilka minut i nie wymaga zaawansowanych kompetencji technicznych – zaznaczył Michał Zdunowski. Cyfrowa integracja i autonomiczne procesy. Warunki bezpiecznego delegowania decyzji na algorytmy Ostatni blok tematyczny zarysował przyszłość relacji między sektorem publicznym a biznesem. Wizję państwa jako zintegrowanej cyfrowej platformy zaprezentował Tomasz Misiak, wiceprezes Fundacji Polska Bezgotówkowa. W debacie o formalnych i technologicznych barierach działania autonomicznych agentów AI wzięli udział Marianna Sidoroff z Ministerstwa Rozwoju i Technologii, Łukasz Stajuda z Urzędu Miejskiego w Pabianicach, Hubert Paczkowski, nowo powołany prezes Symfonii Public, Michał Tracz z Print Logistic oraz analityk trendów Arek Szulczyński. Dopełnieniem sesji było wystąpienie Aleksandry Kunysz, poświęcone przywództwu oraz zachowaniu odporności decyzyjnej kadry zarządzającej w warunkach permanentnego szumu informacyjnego. – Administracja publiczna musi korzystać z nowych technologii, żeby sprawnie realizować swoje zadania i odpowiadać na potrzeby obywateli. Automatyzacja jest potrzebna, ale musi być bezpieczna, rozliczalna i zgodna z zasadami ochrony danych. Nie możemy jednak doprowadzić do sytuacji, w której obawy związane z technologią całkowicie zablokują jej wykorzystanie. Państwo powinno działać jak platforma usługowa, dostosowana do tego, w jaki sposób obywatele chcą z niej korzystać – wskazała Marianna Sidoroff, dyrektor Departamentu Gospodarki Cyfrowej w MRiT. Mistrzowska lekcja od legendy sportu Finałowym punktem programu było wystąpienie gościa specjalnego – Agnieszki Radwańskiej. Wybitna tenisistka i przedsiębiorczyni podzieliła się doświadczeniami z zakresu zarządzania presją, podejmowania decyzji w ułamkach sekund oraz konsekwencji w dążeniu do wyznaczonych celów. Zapytana o to, czy sztuczna inteligencja może stworzyć uniwersalny model gwarantujący sukces, zarówno w sporcie, jak i biznesie, zwróciła uwagę na znaczenie czynnika ludzkiego. – Technologia może nam dziś pokazać bardzo wiele szczegółów i dostarczyć danych, których wcześniej nie mieliśmy. Są jednak obszary, w których nadal kluczowy pozostaje czynnik ludzki. Nie sądzę, żeby dało się stworzyć agenta, który zagwarantuje sukces w każdej sytuacji. Ostatecznie decydują również psychologia, umiejętność oceny sytuacji i to, co człowiek potrafi wymyślić w danym momencie – mówiła Agnieszka Radwańska. Partnerzy i patroni wydarzenia Organizatorem wydarzenia była Grupa Symfonia. Konferencja odbyła się pod patronatem honorowym Ministerstwa Rozwoju i Technologii oraz Fundacji Digital Poland. W gronie partnerów znaleźli się: Fundacja Polska Bezgotówkowa, Polski Fundusz Rozwoju, inicjatywa Cyfrowy Biznes, The Thinking Company, Bielik.AI oraz kancelaria Gabriela Bar Law & AI. Patronat medialny nad wydarzeniem objęli: Radio 357, „Gazeta Wyborcza”, XYZ.pl, PIT.pl, myERP.pl, ERPview, ERP24, Magazyn IT, Magazyn Wspólnota oraz Executive Magazine.
Symfonia

Pracownicy działów księgowo-finansowych to osoby dysponujące kluczami do firmowego skarbca. Ale co dzieje się, gdy te klucze zostaną im skradzione? Poznaj najpowszechniejsze metody oszukiwania księgowych i sposoby na ich uniknięcie. Cyberprzestępcy doskonale zdają sobie sprawę, że ominięcie zaawansowanych zabezpieczeń serwerów bankowych jest trudne i kosztowne. Zamiast tego atakują najsłabsze ogniwo: człowieka. Wykorzystują pośpiech, stres, autorytet przełożonych, a także zaufanie do stałych klientów. Przeważnie celem jest nakłonienie pracownika do wykonania przelewu na kontrolowane przez oszustów konto. Na czym polegają mechanizmy tych ataków – i jak zneutralizować zagrożenie? Poniżej analizujemy najczęstsze schematy oszustw. Oszustwo na prezesa (BEC) Oszustwo na prezesa (ang. Business Email Compromise – BEC) to atak oparty na precyzyjnej manipulacji psychologicznej. Przestępca podszywa się pod osobę decyzyjną w firmie: CEO, członka zarządu lub dyrektora finansowego. Żąda pilnego zrealizowania nietypowego przelewu. Zazwyczaj ten atak przebiega na skrzynce poczty elektronicznej. Księgowy otrzymuje wiadomość e-mail od “prezesa”. Treść wiadomości sugeruje realizację wysoce poufnej transakcji, na przykład przejęcia innej spółki, zapłaty za ważny audyt lub wniesienia pilnej kaucji. E-mail zazwyczaj kończy się numerem konta zagranicznego lub linkiem do fałszywego systemu płatności. Jak rozpoznać niebezpieczną wiadomość? Przede wszystkim przez język komunikacji, charakteryzujący się silną presją i nawoływaniem do złamania standardowych procedur weryfikacyjnych w firmie. Warto również sprawdzić adres e-mail nadawcy, który zazwyczaj zawiera drobną literówkę, trudną do zauważenia na pierwszy rzut oka (np. kontakt@senersio.com zamiast kontakt@sinersio.com). Rekomendujemy także weryfikację drugim kanałem kontaktu – zazwyczaj telefonicznie. Pracownik powinien zadzwonić do przełożonego na znany, zapisany w firmowej bazie numer, a nie ten podany w podejrzanej wiadomości. Phishing fakturowy Fałszywe faktury bywają jeszcze trudniejsze do wykrycia, ponieważ bazują na rutynowych czynnościach. Oszuści włamują się na skrzynkę e-mail jednego ze stałych dostawców firmy lub precyzyjnie się pod niego podszywają. Wówczas na ogólnodostępny adres księgowości trafia wiadomość od rzekomego partnera biznesowego z informacją o zmianie numeru rachunku bankowego lub systemu księgowego. Do wiadomości dołączona jest faktura – często podrobiona, ale zawierająca prawidłowe dane firmowe – lub pismo z nowym numerem konta, opatrzone sfałszowanym podpisem i pieczątką. Jeśli księgowość zaktualizuje dane w systemie finansowo-księgowym bez weryfikacji, kolejna płatność za rzeczywiste usługi trafi na konto przestępców. Co może sugerować, że faktura jest podróbką? Należy zwrócić uwagę nie tylko na inny styl pisanej wiadomości, ale także na załączniki. Jeżeli format jest inny niż standardowy PDF (np. pliki z rozszerzeniem .exe), zdecydowanie warto to zweryfikować. Podobnie jak w przypadku e-mail phishingu, każdą podejrzaną fakturę warto zweryfikować telefonicznie u zaufanej osoby kontaktowej po stronie dostawcy. Oprócz tego, przez autoryzacją paczki przelewów rekomendujemy sprawdzić numer rachunku bankowego na Białej Liście Podatników VAT. Smishing – oszustwo przez SMS Pracownicy korzystający ze służbowych telefonów często padają ofiarą smishingu (nazywanego również SMS phishingiem). Atakujący wysyłają wiadomości SMS z informacją o rzekomej niedopłacie za przesyłkę kurierską (np. 2,50 zł), zablokowaniu dostępu do bankowości firmowej lub konieczności aktualizacji danych w systemie podatkowym. Wiadomość zawiera link prowadzący do fałszywego systemu płatności lub panelu logowania. Wpisanie tam hasła oraz kodu autoryzacyjnego z SMS-a daje przestępcom pełen dostęp do firmowych środków. Jak się przed tym ochronić? Należy stosować się do kluczowej zasady – nie logować się do banku za pośrednictwem linków otrzymanych w wiadomościach SMS lub e-mail. Zawsze należy wpisywać adres strony banku ręcznie w przeglądarce. Co zrobić, jeśli jednak pracownik dokona płatności? Jak najszybciej skontaktuj się z bankiem, aby zablokować kartę. Oprócz tego, obserwuj swoje konto pod kątem podejrzanych aktywności. W przypadku jakichkolwiek niepokojących transakcji, zgłoś sytuację do odpowiednich organów. Cyfrowa linia obrony – jak się zabezpieczyć? Szkolenia i procedury firmowe są absolutną podstawą. Jednak każdy zmęczony pracownik (lub działający w pośpiechu) może popełnić błąd. A w przypadku otworzenia zainfekowanego załącznika, firma ryzykuje atak typu ransomware – zaszyfrowanie wszystkich dysków i blokadę dostępu do systemów finansowych. W takich sytuacjach krytyczne znaczenie ma architektura IT. Utrzymywanie programów finansowo-księgowych w certyfikowanym środowisku chmurowym, takim jak Sinersio Data Center w Nowej Soli, pozwala odizolować krytyczne dane od lokalnych komputerów użytkowników. Zapewnia to wyższy poziom ochrony przed złośliwym oprogramowaniem rozprzestrzeniającym się w wewnętrznej sieci biurowej. Zanim w skrzynce księgowego pojawi się fałszywa wiadomość, wykonaj audyt obiegu dokumentów oraz infrastruktury IT w swojej firmie. Nasi eksperci pomogą zabezpieczyć Twoje systemy przed cyberzagrożeniami. Zapraszamy do rozmowy.
Sinersio

Przełom trzeciego i czwartego kwartału to w wielu organizacjach czas ostatecznego zatwierdzania planów finansowych na kolejny rok. Jeśli strategia firmy na 2027 rok zakłada wdrożenie nowego systemu wspierającego zarządzanie, ta decyzja powinna opierać się na twardych danych. Dlatego proces budżetowania to także optymalny moment na przeprowadzenie analizy przedwdrożeniowej. Nadszedł ten czas Dlaczego budżetowanie to właściwy czas na analizę przedwdrożeniową? Dlatego, że planowanie wydatków na system IT wymaga precyzji. Przeprowadzenie audytu jeszcze na etapie tworzenia budżetu pozwala dokładnie oszacować zarówno koszty licencji, jak i samego wdrożenia. Eliminuje to ryzyko finansowych niespodzianek w trakcie roku obrotowego. Daje to również zarządowi pewność, że decyzja nie jest podejmowana pod presją czasu – na przykład w momencie, gdy oprogramowanie nagle przestaje być wydolne. Co więcej, wczesna analiza zapewnia większą ilość czasu na przygotowanie do zmian i zaplanowanie zasobów ludzkich potrzebnych do obsługi projektu. Wybór w ciemno – dlaczego to nigdy się nie sprawdza? Brak analizy przedwdrożeniowej może zrujnować projekt wdrożeniowy już na samym starcie. Nie należy wybierać systemu wyłącznie na podstawie listy funkcji i imponującego interfejsu. Oprogramowanie powinno przede wszystkim dopasować się do struktur firmy i celów biznesowych – nie na odwrót. Dlatego też organizacje, które pomijają audyt, regularnie mierzą się z ukrytymi kosztami modyfikacji narzędzia, drastycznie przeciągającym się czasem wdrożenia oraz silnym uporem pracowników. Zespół otrzymuje system niedostosowany do swoich zadań, co w skrajnych przypadkach potrafi całkowicie zablokować zwrot z inwestycji. Analiza przedwdrożeniowa w Destiny Software – jak to przebiega w praktyce? Dobrze wiemy, że inwestycja w system IT musi być w pełni uzasadniona biznesowo. Dlatego też podchodzimy do analizy przedwdrożeniowej z dużą skrupulatnością. Kluczem jest sprawdzenie rozwiązania na żywym organizmie. Proces ten realizujemy w kilku krokach: Zrozumienie środowiska biznesowego Rozpoczynamy od spotkania, aby dokładnie poznać sytuację firmy – jej obszary operacyjne, jak i wąskie gardła. Mapujemy przepływ procesów oraz weryfikujemy programy i aplikacje, które już funkcjonują w organizacji. Identyfikacja potrzeb Zbieramy komplet informacji o realnych potrzebach biznesowych, a także największych ograniczeniach, które nowy system musi uwzględnić. Przyglądamy się tym najbardziej specyficznym wymaganiom i unikalnym procesom, by móc je odtworzyć w naszej Platformie. Weryfikacja na systemie testowym Zamiast obiecywać, pokazujemy. Przygotowujemy testową wersję systemu w ramach dedykowanego demo. Przedstawia ono gotowy wycinek rozwiązania, który docelowo miałby spełniać potrzeby przedsiębiorstwa. Dzięki temu firma może w praktyce sprawdzić, czy narzędzie odpowiada jego oczekiwaniom, zanim zapadnie decyzja o zakupie. Zabezpiecz swój budżet IT i zminimalizuj ryzyko nieudanego wdrożenia. Skontaktuj się z nami jeszcze przed zamknięciem planów finansowych na 2027 rok i wspólnie przeanalizujmy procesy przed wdrożeniem.

PatrykRatajak

Traceability w produkcji pozwala odtworzyć historię materiałów, partii i wyrobów na każdym etapie procesu. W Abas Business Solutions Poland wiemy, że to system ERP łączy dane z zakupów, magazynu, produkcji, kontroli jakości i wysyłki, dzięki czemu firma może szybko ustalić, gdzie powstała niezgodność i jaki jest jej rzeczywisty zakres. Ma to szczególne znaczenie, ponieważ wada wykryta w jednym produkcie może dotyczyć całej partii, konkretnej dostawy surowca lub określonego etapu produkcji. Aby właściwie ocenić sytuację, przedsiębiorstwo musi sprawdzić, z jakich materiałów powstał wyrób, kiedy i w jakich warunkach był produkowany, jakie wyniki kontroli jakości zarejestrowano oraz które inne produkty i dostawy mogą być objęte ryzykiem. Jeżeli te informacje są rozproszone między arkuszami, dokumentacją papierową i niepołączonymi systemami, odtworzenie historii produktu staje się czasochłonne i zwykle wymaga zaangażowania wielu osób. Zintegrowany system ERP porządkuje dane i tworzy spójną genealogię wyrobu, obejmującą przyjęcie materiału, produkcję, kontrolę jakości, wysyłkę oraz ewentualną reklamację. Modne hasło czy realna potrzeba? Samo pojęcie traceability coraz częściej pojawia się w prezentacjach, strategiach cyfryzacji i ofertach dostawców oprogramowania, więc łatwo uznać je za kolejny modny termin. Warto jednak zadać sobie pytanie, czy firmy wdrażają je dlatego, że wypada, czy dlatego, że bez niego trudno dziś bezpiecznie produkować. Zakłócenia w łańcuchach dostaw, rosnące wymagania klientów i audytorów oraz przepisy branżowe, na przykład w przemyśle spożywczym, motoryzacyjnym czy wyrobów medycznych, sprawiły, że umiejętność szybkiego wskazania źródła problemu przestała być dodatkiem. Różnicę widać w praktyce. Firma, która w kilka minut ustali, których partii dotyczy wada, zatrzyma kilka palet. Firma, która musi przeszukiwać arkusze i segregatory, często wstrzymuje całą produkcję i wysyłki „na wszelki wypadek”. Czy zatem traceability to trend, czy fundament odpornej produkcji? Poniżej pokazujemy, jak wygląda w praktyce i co ma z tym wspólnego system ERP. Czym jest traceability w produkcji? Traceability, inaczej identyfikowalność, to zdolność do odtworzenia pochodzenia, przebiegu przetwarzania i dalszego przepływu materiałów, półproduktów oraz wyrobów gotowych. Nie jest to wyłącznie o przypisanie numeru partii, a zachowanie relacji między kolejnymi zdarzeniami w całym cyklu życia produktu. Źródło: GS1, „GS1 Global Traceability Standard”, wersja 2.0, 2017 Firma powinna móc śledzić produkt w trzech uzupełniających się kierunkach: Wstecz – od wyrobu gotowego do wykorzystanych materiałów, dostawców, certyfikatów, zleceń i parametrów procesu. W przód – od wskazanej partii materiału do wszystkich półproduktów, wyrobów i klientów, których może dotyczyć problem. Wewnątrz procesu – przez kolejne operacje, podziały i łączenie partii, przepakowania, poprawki, substytucje materiałowe oraz zmiany wersji technologii. Dopiero takie ujęcie pozwala precyzyjnie określić zasięg niezgodności. Zamiast blokować cały asortyment, przedsiębiorstwo może skoncentrować działania na partiach faktycznie objętych ryzykiem. Najprościej mówiąc, traceability to odpowiedź na dwa pytania: skąd dokładnie pochodzi dany produkt oraz dokąd trafiło wszystko, co powstało z tego samego materiału? Jeśli firma potrafi odpowiedzieć na nie w kilka minut, a nie w kilka dni, może zareagować na problem jakościowy precyzyjnie, zamiast zatrzymywać całą produkcję. Partia, numer seryjny i genealogia produktu Podstawą jest właściwy dobór sposobu identyfikacji materiałów i wyrobów. Zakres oznaczeń powinien odpowiadać charakterowi procesu, ryzyku jakościowemu, wymaganiom klientów oraz obowiązkom branżowym. W praktyce wykorzystuje się przede wszystkim: Numer partii identyfikuje grupę materiałów lub wyrobów powiązanych wspólną dostawą, okresem produkcji, recepturą albo warunkami procesu. Numer seryjny jest przypisany do pojedynczego egzemplarza. Umożliwia śledzenie jego konfiguracji, komponentów, napraw, modyfikacji i historii serwisowej. Genealogia produktu pokazuje zależności między partiami i egzemplarzami na kolejnych poziomach struktury produktu oraz podczas kolejnych operacji. Zbyt szeroko zdefiniowana partia zwiększa zakres potencjalnej blokady lub wycofania. Z kolei nadmiernie szczegółowe znakowanie może niepotrzebnie obciążać pracowników i system. Dlatego zasady identyfikacji i śledzenia partii powinny zapewniać odpowiednią precyzję, a jednocześnie pozostawać możliwe do stosowania w codziennej pracy. Jak system ERP zapewnia identyfikowalność partii w produkcji? Identyfikowalność jest możliwa wtedy, gdy identyfikatory materiałów i produktów są powiązane z rzeczywistymi zdarzeniami biznesowymi. System ERP powinien budować ciągłość danych w pięciu obszarach: Zakupy i przyjęcie materiału Historia produktu zaczyna się już przy dostawie. Do partii surowca warto przypisać dostawcę, dokument przyjęcia, datę, ilość, certyfikaty, termin ważności oraz wynik kontroli wejściowej. Jeżeli materiał nie spełnia wymagań, system powinien umożliwić jego oznaczenie, blokadę lub skierowanie do dalszej decyzji jakościowej. Magazyn i przepływ materiałów Dane magazynowe powinny pokazywać nie tylko stan ilościowy, ale również lokalizację partii, jej status jakościowy, rezerwacje, przesunięcia i wydania na produkcję. Skanowanie kodów kreskowych lub kodów 2D ogranicza ryzyko pomyłek i pozwala rejestrować ruch materiału bez przepisywania danych. Produkcja i raportowanie operacji Na zleceniu produkcyjnym system powinien zapisać, które partie materiałów rzeczywiście pobrano, jakie półprodukty powstały oraz do jakich wyrobów zostały wykorzystane. Istotne są również wersja struktury materiałowej i technologii, czas realizacji, stanowisko lub maszyna, operator, ilość materiału, braki, poprawki i odstępstwa od procesu. Kontrola jakości i niezgodności Wyniki badań muszą być przypisane do konkretnej partii, operacji, zlecenia lub numeru seryjnego. Dzięki temu dział jakości może sprawdzić, czy niezgodność ma charakter jednostkowy, powtarzalny czy systemowy oraz czy wiąże się z określonym materiałem, dostawcą, maszyną lub etapem procesu. Sprzedaż, wysyłka i serwis Ostatnim ogniwem jest powiązanie partii wyrobu lub numeru seryjnego z dokumentem wydania i odbiorcą. W przypadku reklamacji lub akcji wycofania firma może ustalić, którzy klienci otrzymali wskazane produkty, w jakich ilościach i terminach. Dla wyrobów serwisowanych identyfikowalność powinna obejmować także przeglądy, naprawy i wymienione komponenty. Źródło: ISO 9001:2015, „Quality management systems – Requirements” Od reklamacji do decyzji: jak przebiega analiza w systemie ERP? Dobrze zaprojektowany proces pozwala przejść od zgłoszenia do działań zabezpieczających bez wielogodzinnego przeszukiwania dokumentów. Typowa analiza obejmuje zwykle sześć kroków. Identyfikacja punktu startowego – numeru partii, numeru seryjnego, dokumentu dostawy albo reklamacji klienta. Prześledzenie wstecz – ustalenie użytych materiałów, dostawców, operacji, maszyn i wyników kontroli. Określenie wspólnego czynnika – na przykład partii surowca, narzędzia, zmiany produkcyjnej lub parametru procesu. Prześledzenie w przód – wskazanie wszystkich półproduktów, wyrobów, stanów magazynowych i wysyłek powiązanych z ryzykiem. Zabezpieczenie procesu – blokada zapasu, wstrzymanie zleceń lub wysyłek oraz uruchomienie dodatkowych kontroli. Udokumentowanie decyzji – rejestracja przyczyny, działań korygujących, odpowiedzialności i weryfikacji skuteczności. Najważniejszą korzyścią nie jest sam raport, lecz możliwość szybkiego zawężenia problemu i podjęcia decyzji na podstawie danych. Źródła: GS1, „GS1 Global Traceability Standard”, wersja 2.0, 2017; ISO 9001:2015, „Quality management systems – Requirements” Dane o partiach i zarządzanie jakością powinny działać razem Śledzenie partii pozwala ustalić, co jest powiązane z problemem, a zarządzanie jakością odpowiada na pytania: dlaczego problem wystąpił i jak zapobiec jego powtórzeniu? Rozdzielenie tych obszarów ogranicza wartość danych. W systemie takim jak Abas ERP informacje o partiach i numerach seryjnych mogą być powiązane z przepływem materiałów, zleceniami produkcyjnymi, kontrolami jakości, niezgodnościami, reklamacjami zakupowymi i sprzedażowymi oraz działaniami korygującymi. Pozwala to wykorzystać te same dane zarówno do szybkiej reakcji operacyjnej, jak i do analizy przyczyn źródłowych, oceny dostawców czy prowadzenia procesu 8D. Dzięki integracji danych i procesów dział jakości nie pracuje na oderwanym rejestrze. Widzi kontekst zamówienia, dostawy, produkcji i wysyłki, a pozostałe działy otrzymują aktualną informację o statusie jakościowym materiału lub wyrobu. Traceability zaczyna się od dobrze zaprojektowanego procesu System ERP daje narzędzia do rejestrowania i łączenia danych, ale pełną identyfikowalność można uzyskać dopiero wtedy, gdy zasady ich zbierania są dopasowane do realiów produkcji. Dlatego już na etapie wdrożenia warto określić, które materiały i wyroby są identyfikowane za pomocą partii lub numerów seryjnych, w jakich punktach procesu dane są rejestrowane oraz kto odpowiada za ich poprawność. Równie ważne jest odwzorowanie sytuacji, które w produkcji zdarzają się codziennie: podziału i łączenia partii, przepakowań, poprawek, zamienników oraz ponownego wykorzystania materiałów. W Abas Business Solutions Poland pomagamy firmom zaprojektować te zasady razem z konfiguracją systemu, dzięki czemu historia produktu jest kompletna i wiarygodna od pierwszego dnia pracy w ERP. Traceability w systemie ERP: szybsza reakcja i mniejsze ryzyko Gdy zasady rejestrowania danych są jasno określone, system ERP pozwala prześledzić drogę produktu od dostawy surowca, przez magazynowanie, produkcję i kontrole jakości, aż po wysyłkę do klienta. W przypadku wykrycia problemu jakościowego przedsiębiorstwo może szybko ustalić jego źródło, skalę oraz partie i odbiorców, których może dotyczyć. Skuteczna identyfikowalność pozwala prześledzić drogę produktu od dostawy surowca, przez magazynowanie, produkcję i kontrole jakości, aż po wysyłkę do klienta. W przypadku wykrycia problemu jakościowego przedsiębiorstwo może szybko ustalić jego źródło, skalę oraz partie i odbiorców, których może dotyczyć. Zintegrowany system ERP łączy dane z różnych obszarów działalności i udostępnia je w ramach jednego procesu. Dzięki temu firma nie musi ręcznie zestawiać informacji z arkuszy, dokumentów i odrębnych aplikacji. Może szybciej blokować zagrożone materiały, obsługiwać reklamacje, ograniczać zakres wycofań oraz podejmować decyzje na podstawie aktualnych danych. Traceability nie jest więc wyłącznie narzędziem wykorzystywanym podczas audytu lub po wystąpieniu niezgodności. Stanowi element bieżącego zarządzania produkcją, jakością i ryzykiem, który zwiększa przejrzystość procesów i pozwala ograniczać koszty skutków problemów jakościowych. Ile czasu zajęłoby Waszej firmie ustalenie, które partie trafiły do klientów? Jeśli odpowiedź to godziny lub dni, warto sprawdzić, jak traceability w systemie Abas ERP może to skrócić do minut. Porozmawiaj z naszymi konsultantami o tym, jak uporządkować śledzenie partii, kontrolę jakości i obsługę niezgodności w jednym systemie. Umów rozmowę z konsultantem

ABAS

Dyrektor działu informatycznego, stojący przed decyzją o wpuszczeniu asystenta AI do produkcyjnego sklepu internetowego, rzadko pyta o to, czy taki mechanizm w ogóle działa. Znacznie częściej pyta o coś trudniejszego, a mianowicie co się stanie, gdy ten mechanizm zadziała źle. Jest to pytanie w pełni uzasadnione, ponieważ każdy system, który potrafi zmieniać dane w sklepie internetowym, niesie ze sobą pewne ryzyko, a odpowiedzialny dostawca technologii powinien umieć na to pytanie odpowiedzieć równie konkretnie, jak odpowiada na pytanie o same korzyści. Ten artykuł zamyka naszą serię poświęconą protokołowi MCP w e-commerce i celowo skupia się na dwóch tematach, które w rozmowach o sztucznej inteligencji najczęściej albo się pomija, albo traktuje zbyt ogólnikowo, czyli na rzeczywistym koszcie wdrożenia oraz na mechanizmach kontroli, które sprawiają, że taki system nadaje się do pracy w firmie, a nie tylko do prezentacji na scenie. Ile oszczędza MCP, a ile pozostaje bez zmian Zanim przejdziemy do tematu ryzyka, warto uczciwie odpowiedzieć na pytanie o oszczędność, ponieważ to właśnie liczby, a nie ogólne deklaracje, przekonują osoby odpowiedzialne za budżet. Trzeba przy tym od razu zaznaczyć jedną rzecz – liczby, które za chwilę przedstawimy, pochodzą z modelu zbudowanego na podstawie jednego wdrożenia, a nie z systematycznego pomiaru obejmującego dziesiątki projektów, więc należy traktować je jako wiarygodny kierunek, a nie jako gwarancję identycznego wyniku w każdej firmie. Punktem odniesienia jest konfigurator produktu ciętego na wymiar, złożony z dwunastu miejsc wyboru, z których pięć wymaga ręcznego wpisania wartości zamiast wyboru z listy. Dla każdego z takich miejsc administrator musi ustawić przeciętnie siedem różnych parametrów, takich jak zakres, skok, wartość domyślna czy jednostka miary. Praca wykonywana w tradycyjny sposób, poprzez panel administracyjny, zajmuje przeciętnie około trzech minut na jedno miejsce wyboru, licząc wejście w edycję, wypełnienie pól, zapis oraz weryfikację poprawności. Praca wykonywana w rozmowie z asystentem AI sprowadza się natomiast do jednego polecenia na każde miejsce wyboru, uzupełnionego o końcowy odczyt kontrolny całej konfiguracji. Gdy rozłożymy budowę takiego konfiguratora na poszczególne etapy, okazuje się, że oszczędność nie rozkłada się równomiernie, co samo w sobie jest ważną informacją. Etap analizy potrzeb klienta oraz etap testowania gotowej ścieżki zakupowej zajmują dokładnie tyle samo czasu niezależnie od tego, czy resztę pracy wykonuje się ręcznie, czy w rozmowie z AI, ponieważ są to decyzje i weryfikacje wymagające ludzkiego osądu, których żadna automatyzacja nie zastąpi. Prawdziwa oszczędność pojawia się dopiero na etapach związanych z odtwórczą pracą techniczną, a więc przy budowaniu struktury konfiguratora, ustawianiu parametrów poszczególnych miejsc wyboru oraz przypisywaniu do nich towarów – właśnie na tych trzech etapach czas pracy spada o ponad osiemdziesiąt procent. W liczbach bezwzględnych oznacza to, że czas poświęcany na czynności odtwórcze skraca się z niemal dwóch godzin do niespełna dwudziestu minut, podczas gdy całkowity czas budowy konfiguratora, licząc również analizę i testy, skraca się o około połowę. Wniosek płynący z tego modelu jest równie ważny jak same liczby: –przy jednym, pojedynczym konfiguratorze oszczędność jest odczuwalna, ale nie rewolucyjna. Rewolucja zaczyna się dopiero wtedy, gdy w grę wchodzi skala – katalog złożony ze stu produktów konfigurowalnych oznacza stukrotne powtórzenie właśnie tych etapów, które dzięki AI kurczą się najbardziej. Oznacza to również jasny wniosek dla strategii sprzedaży takiego rozwiązania – nie sprzedaje się go firmie z pojedynczym konfiguratorem na stronie, lecz producentowi z dużym, zmieniającym się sezonowo katalogiem, dla którego czas wprowadzania zmian jest realnym kosztem operacyjnym, a nie jedynie niedogodnością. Uczciwość wymaga też jasnego powiedzenia, czego ten model nie obejmuje. Nie uwzględnia on kosztu przygotowania danych po stronie klienta, który w praktyce bywa największą pojedynczą pozycją całego projektu, ani czasu potrzebnego na naukę formułowania poleceń dla asystenta, co sprawia, że pierwsze wdrożenie u nowego klienta zajmuje więcej czasu niż każde kolejne. Najuczciwiej będzie zatem powiedzieć, że pierwszy konfigurator zbuduje się w podobnym czasie co dotychczas, a realna różnica pojawia się dopiero od drugiego wdrożenia. Cztery mechanizmy kontroli, które muszą być standardem Skoro wiadomo już, ile można zyskać, czas odpowiedzieć na pytanie, które w tytule tego artykułu pojawia się jako najważniejsze tzn. jak sprawić, żeby asystent AI działający w sklepie internetowym nie stał się źródłem nowego ryzyka zamiast oszczędności. Odpowiedzią są cztery mechanizmy kontroli, które powinny być standardem w każdym poważnym wdrożeniu, niezależnie od tego, jaki dostawca oprogramowania stoi za danym rozwiązaniem. Pierwszym mechanizmem są uprawnienia. Wprowadzanie jakiejkolwiek zmiany w danych sklepu powinno wymagać uprawnień administratora, a klucz dostępu, za pomocą którego asystent łączy się z systemem, powinien dziedziczyć uprawnienia konkretnego użytkownika, a nie działać jako odrębne, uprzywilejowane „konto agenta” posiadające prawa ponad zwykłym systemem uprawnień. Innymi słowy, asystent działający w imieniu pracownika bez odpowiednich uprawnień nie powinien być w stanie zrobić niczego więcej, niż mógłby zrobić sam ten pracownik, logując się ręcznie do panelu. Drugim mechanizmem jest transakcyjność każdej operacji zapisu. Oznacza to, że każda zmiana wykonywana przez asystenta powinna albo zakończyć się w pełni powodzeniem, albo w pełni się nie wydarzyć, bez pozostawiania systemu w stanie pośrednim. Jeżeli asystent ma na przykład zaktualizować listę kilkudziesięciu towarów i w trakcie tej operacji natrafi na jeden błędny wpis, dobrze zaprojektowany mechanizm nie zmieni połowy listy, pozostawiając drugą połowę nietkniętą, lecz wycofa całą operację i zgłosi, na czym dokładnie polegał problem. Trzecim mechanizmem jest pełna historia każdej zmiany. Każda modyfikacja wykonana przez asystenta powinna trafiać do rejestru zawierającego wartość sprzed zmiany, wartość po zmianie, informację o tym, kto tę zmianę zlecił, oraz miejsce, z którego przyszło zlecenie. Równie istotne jest, aby wpisy pochodzące od asystenta AI dały się jednoznacznie odróżnić od wpisów wprowadzonych ręcznie przez pracownika w panelu administracyjnym, ponieważ dopiero taka możliwość rozróżnienia pozwala odpowiedzieć na pytanie, kto faktycznie stoi za konkretną zmianą w systemie. Czwartym mechanizmem są limity techniczne, takie jak ograniczenie liczby zapytań, jakie asystent może wykonać w ciągu minuty, wymuszenie szyfrowanego połączenia w środowisku produkcyjnym oraz możliwość ustawienia terminu ważności klucza dostępu, po którego upływie dostęp automatycznie wygasa, jeśli nie zostanie świadomie odnowiony. Te cztery mechanizmy nie eliminują całkowicie ryzyka związanego z pracą AI w systemie sprzedażowym, ponieważ żadna technologia nie daje stuprocentowej gwarancji bezbłędnego działania, ale sprawiają, że ewentualny błąd pozostaje widoczny, ograniczony w zasięgu i możliwy do szybkiego zdiagnozowania, zamiast rozlewać się po systemie w sposób niekontrolowany i niezauważony. Ryzyka, które mimo wszystko zostają Warto uczciwie powiedzieć, że nawet przy zachowaniu wszystkich czterech mechanizmów kontroli, pewne rodzaje ryzyka pozostają, i lepiej nazwać je wprost, niż udawać, że nie istnieją. Pierwszym z nich jest ryzyko operacji masowej wykonanej na podstawie błędnego założenia. Asystent AI, poproszony o zmianę cen na tysiącu produktów jednocześnie, wykona to polecenie równie sprawnie, jak wykonałby je na pojedynczym produkcie, a to oznacza, że błędne założenie leżące u podstaw takiego polecenia zostanie powielone na całym zbiorze równie szybko, jak poprawne. Najlepszym zabezpieczeniem przed tym ryzykiem jest rozpoczynanie współpracy z asystentem od trybu wyłącznie do odczytu oraz wymaganie akceptacji planu działania przed wykonaniem operacji obejmującej dużą liczbę rekordów naraz. Drugim ryzykiem jest niejednoznaczność samego polecenia. Zdanie w rodzaju „ustaw maksimum na sześć” brzmi jasno dla osoby, która je wypowiada, ale nie precyzuje, czy chodzi o sześć metrów, sześć sztuk, czy może sześć dni, a asystent zapisze dokładnie to, co otrzyma, nie mając możliwości domyślenia się intencji, jeśli nie została ona jasno wyrażona. Dlatego tak ważne jest, aby każda odpowiedź asystenta pokazywała wprost, jaka wartość obowiązywała wcześniej i jaka obowiązuje teraz, co pozwala natychmiast wychwycić taką pomyłkę, zanim wywoła ona realne skutki biznesowe. Trzecim ryzykiem jest fakt, że treść poleceń kierowanych do asystenta trafia do zewnętrznego dostawcy modelu sztucznej inteligencji, co oznacza, że dane sklepu w pewnym zakresie opuszczają infrastrukturę samej firmy. Odpowiedzialne podejście do tego ryzyka polega na pozostawieniu klientowi decyzji o wyborze konkretnego dostawcy modelu oraz regionu, w którym dane są przetwarzane, a także na możliwości świadomego zawężenia zestawu operacji, do których asystent w ogóle ma dostęp. Czwartym, najbardziej strategicznym, ryzykiem jest obawa przed uzależnieniem się od jednego dostawcy technologii. Warto jednak zauważyć, że sam protokół, na którym opiera się komunikacja między systemem a asystentem, jest standardem otwartym, a nie własnością jednej firmy. Ten sam serwer opisujący możliwości sklepu może obsługiwać różnych asystentów od różnych dostawców, co czyni z tego argumentu raczej zaletę całego podejścia niż jego słabość. Zasadą, którą warto potraktować jako punkt wyjścia do każdego wdrożenia, jest wpuszczenie asystenta do systemu klienta najpierw wyłącznie w trybie odczytu, i pozostawienie go w tym trybie przez pierwszy miesiąc współpracy. W tym czasie asystent może przejść przez cały katalog produktów i wskazać miejsca, w których dane są niespójne albo niekompletne, dając realną wartość bez jakiegokolwiek ryzyka związanego z możliwością wprowadzania zmian. Dopiero gdy klient na własne oczy zobaczy, że narzędzie poprawnie rozumie jego dane, warto rozważyć włączenie trybu zapisu. Co MCP oznacza dla Ciebie, gdy patrzysz na to z perspektywy zarządu? Jeżeli przeczytałeś wszystkie trzy artykuły tej serii, wiesz już, że MCP to nie jest pojedyncza funkcja ani chwilowa moda technologiczna, lecz otwarty standard, dzięki któremu asystent AI może bezpiecznie i w sposób kontrolowany wykonywać realną pracę w systemie sprzedażowym, od najprostszych operacji, przez budowę złożonych konfiguratorów, aż po pytania o koszt i ryzyko, które musi zadać sobie każdy odpowiedzialny decydent. Najważniejszym wnioskiem płynącym z tego ostatniego artykułu jest to, że oszczędność czasu i mechanizmy kontroli nie są względem siebie konkurencyjne, lecz się uzupełniają. Firma, która chce skorzystać z realnej oszczędności widocznej przy dużej skali katalogu, powinna jednocześnie oczekiwać od swojego dostawcy technologii jasnych odpowiedzi na pytania o uprawnienia, transakcyjność, historię zmian i limity techniczne, a najlepszym testem wiarygodności takiego dostawcy jest to, czy potrafi równie otwarcie mówić o ograniczeniach swojego rozwiązania, jak mówi o jego zaletach. Jeżeli rozpoznajesz w swojej firmie choćby jeden z opisanych w tej serii scenariuszy, kolejkę zadań dla działu informatycznego przy każdej zmianie oferty, katalog produktów konfigurowalnych, który rośnie szybciej niż zasoby zespołu technicznego, albo pytania klientów, na które dziś potrafi odpowiedzieć tylko jedna osoba w firmie, to jest dokładnie ten moment, w którym warto sprawdzić, jak wygląda to w praktyce na Twoich własnych danych, zanim podejmiesz jakąkolwiek decyzję. MCP, koszt i ryzyko – w trzech zdaniach Oszczędność czasu dzięki MCP nie jest równomierna – dotyczy głównie odtwórczej pracy technicznej i ujawnia się w pełni dopiero przy dużej skali katalogu, a nie przy pojedynczym wdrożeniu. Cztery mechanizmy kontroli – uprawnienia, transakcyjność, historia zmian i limity techniczne powinny być standardem w każdym wdrożeniu, a rozpoczęcie współpracy od trybu wyłącznie do odczytu jest najbezpieczniejszym sposobem na zbudowanie zaufania do nowego mechanizmu. Wartość takiego rozwiązania dostrzega nie tylko dział informatyczny, ale niemal każda osoba decyzyjna w firmie – od właściciela, przez kierownika katalogu, po dział obsługi klienta i dyrektora sprzedaży.

BłażejŁukomski

Materiały pobrane, operacje rozpoczęte, kolejne etapy w realizacji. Produkcja idzie zgodnie z harmonogramem, ale wyrobu nie ma jeszcze na magazynie. Ile pieniędzy firma już w niego włożyła? W zakładach z wieloetapową produkcją odpowiedź bywa trudniejsza, niż się wydaje. Na hali jednocześnie trwają dziesiątki, a czasem setki zleceń, każde na innym etapie. Część materiałów zużyto, część operacji wykonano, maszyny i pracownicy wygenerowali już koszty, a do końca zostało jeszcze kilka kroków. Wszystko to ma wartość, którą firma musi ująć w rozliczeniach. Kłopot zaczyna się, gdy dane o przebiegu produkcji spóźniają się względem tego, co dzieje się na hali. Koszty powstają, zanim wyrób trafi do magazynu Produkcja w toku (PWT) obejmuje wyroby i zlecenia, których wytwarzanie jeszcze się nie zakończyło. Dział finansowy musi ustalić wartość zaangażowanych w nie materiałów i operacji, pomniejszoną o to, co już przyjęto na magazyn. Im bardziej złożony proces, tym ważniejsza dokładność tych rozliczeń. Weźmy zakład, który realizuje kilkadziesiąt zamówień równolegle. Wyroby wymagają różnych komponentów, przechodzą przez wiele stanowisk i angażują pracowników o różnych kwalifikacjach. Jedne zlecenia zakończą się za kilka dni, inne za kilka tygodni. Sama liczba otwartych zleceń niewiele tu mówi. Liczy się, jakie materiały faktycznie pobrano, które operacje wykonano i jaka część produkcji jest już rozliczona. Przy dużej liczbie zleceń nawet niewielkie opóźnienia w raportowaniu utrudniają ustalenie bieżącej wartości PWT, szczególnie na koniec okresu rozliczeniowego. Jedno zlecenie, dwie perspektywy Kierownik produkcji pyta, na jakim etapie jest zlecenie, co już wykonano i czy termin jest bezpieczny. Dział finansowy pyta o wartość materiałów, operacji i kosztów zaangażowanych w to samo zlecenie. Obie strony patrzą na ten sam proces i potrzebują tych samych danych. Gdy pobranie materiału jest zarejestrowane, a operator nie potwierdził zakończenia operacji, koszty zlecenia wyglądają na niepełne. Tak samo działają opóźnione raportowanie czasu pracy, błędnie przypisane komponenty i rozbieżności w dokumentach magazynowych. Finanse muszą wtedy wyjaśniać różnice, których źródło leży wcześniej, na hali lub w magazynie. Dlatego informacje o realizacji zleceń powinny trafiać do systemu na bieżąco i być dostępne dla wszystkich zaangażowanych działów. Jak wygląda to w praktyce: Libner Polska Libner Polska, producent nadwozi dla branży transportowej, uporządkował rozliczanie produkcji w toku. Firma korzysta z systemu Proalpha od lipca 2021 roku. Ważną rolę odgrywa w tym cyfrowe raportowanie produkcji. Operatorzy mają dostęp do listy zadań, dokumentacji technicznej i instrukcji, a rejestrując początek i koniec pracy, przekazują faktyczny stan operacji. Jak wskazuje Mateusz Mirecki „Takie rozwiązanie usprawnia przepływ informacji między halą a biurem i pozwala szybciej wychwytywać niezgodności oraz odchylenia. Dane te wpływają też na finanse, bo zakończona operacja decyduje o poprawnej wartości zlecenia.” Automatyzacja wymaga przygotowania Przejście na automatyczną wycenę PWT w Libner Polska wiązało się z uporządkowaniem procesów finansowo-księgowych. Projekt objął konfigurację kont do rozliczania produkcji w toku, powiązanie wyceny z rachunkiem zysków i strat oraz zasady rozliczania zleceń. Najwięcej uwagi wymagała zmiana w trakcie roku obrotowego. Trzeba było wycenić istniejące zlecenia, sprawdzić powiązane dokumenty i dostosować konfigurację kont oraz sprawozdań. Ten etap łatwo zaniżyć w planie, bo zmiana dotyczy procesów, które już trwają, i danych zebranych przed uruchomieniem nowego mechanizmu. Wdrożenie zmiany zajęło w Libner Polska kilka dni, co umożliwił określony zakres projektu i przygotowanie organizacyjne. Dla innych firm ważna jest przede wszystkim kolejność działań: analiza dotychczasowego sposobu rozliczania, uporządkowanie danych, konfiguracja wyceny i weryfikacja w praktyce. Co daje lepsza kontrola PWT Aktualna wartość produkcji w toku ułatwia kontrolę kosztów i analizę zleceń. Finanse sprawniej przygotowują rozliczenia okresowe, kontroling dostaje lepszą podstawę do oceny kosztów produkcji, a zarząd dokładniej widzi, ile wartości tkwi w niezakończonych procesach. Liczy się też czas. Gdy dane produkcyjne trafiają do systemu na bieżąco, rzadziej trzeba odtwarzać przebieg zleceń dopiero przy zamknięciu miesiąca. Firma szybciej znajduje źródła rozbieżności i robi mniej ręcznych uzgodnień. W produkcji jednostkowej, projektowej i wieloetapowej ma to szczególne znaczenie. Przy długim cyklu realizacji wartość zamrożona w PWT potrafi stanowić istotną część zapasów i kapitału obrotowego. Ile firma wie o swoich niezakończonych zleceniach Block Quote
Proalpha

Dlaczego piki sprzedażowe są wyzwaniem dla każdego magazynu? Sezonowe skoki popytu potrafią zamienić nawet zoptymalizowany operacyjnie magazyn w przestrzeń pełną zatorów i opóźnień. Bez odpowiednio przygotowanej infrastruktury i procesów, gwałtowny wzrost liczby zamówień prowadzi do paraliżu kompletacji, błędów wysyłkowych i strat finansowych. Przełom roku, od akcji Back to School, przez Black Friday i Cyber Monday, aż po szczyt bożonarodzeniowy, to okres sprawdzianu dla branży e-commerce oraz dystrybucji. Standardem rynkowym stała się dostawa następnego dnia, a platformy sprzedażowe surowo egzekwują terminowość wysyłek. Każde opóźnienie wygenerowane w magazynie nie tylko obniża pozycję sprzedawcy na marketplace’ach takich jak Allegro czy Amazon, ale bezpośrednio odbija się na zaufaniu klientów i obniża marżę netto przedsiębiorstwa. Logistyka B2C charakteryzuje się obsługą wielu drobnych, zróżnicowanych zamówień z wielokanałowych źródeł. W momencie, gdy wolumen dobowy spływających zamówień rośnie kilkukrotnie, tradycyjne, manualne metody ewidencji opierające się na wiedzy operacyjnej pracowników przestają działać. Kluczem do przetrwania i przekształcenia presji w zysk staje się sprawne zaplecze technologiczne oraz przemyślana organizacja logistyki. Jak prognozować obciążenie magazynu przed sezonem? Prognozowanie obciążenia magazynu polega na analizowaniu historycznych danych sprzedażowych z analogicznych okresów z uwzględnieniem aktualnych trendów rynkowych, promocji oraz asortymentu w drodze. Aby precyzyjnie zaplanować zapotrzebowanie na przestrzeń i moc przerobową zespołu, niezbędna jest integracja danych z systemów ERP, OMS oraz WMS. Gromadzenie i wyciąganie wniosków z danych z poprzednich lat eliminuje metodę zgadywania przy zakupach oraz planowaniu zapotrzebowania na pracowników sezonowych. Jak podejść do prognozowania w sposób praktyczny? Analiza rotacji SKU: Wykorzystaj system WMS do sprawdzenia, które towary generowały największy ruch w analogicznym kwartale ubiegłego roku. Pozwala to przewidzieć liczbę wydań z dokładnością do konkretnego kodu EAN. Sprawdzanie stanu zapasów i towarów w drodze: Zestawienie dotychczasowego tempa sprzedaży z aktualnymi stanami magazynowymi oraz awizowanymi dostawami pokazuje, na ile dni wystarczy towaru. Posiadanie tej wiedzy z 4- lub 6-tygodniowym wyprzedzeniem daje czas na reakcję łańcucha dostaw. Korelacja z działaniami marketingowymi: Dział sprzedaży i marketingu powinien przekazywać do logistyki informacje o planowanych promocjach cenowych czy dedykowanych kampaniach reklamowych na konkretny asortyment. Szacowanie wydajności zespołu: Przeliczenie planowanej liczby paczek przez średni czas kompletacji jednej przesyłki pozwala precyzyjnie określić zapotrzebowanie na roboczogodziny na poszczególnych zmianach. Zapasy i lokalizacje – jak zorganizować przestrzeń przed szczytem sprzedaży? Optymalna organizacja przestrzeni magazynowej opiera się na wydzieleniu strefy kompletacji od strefy zapasu, zastosowaniu klasyfikacji rotacji ABC oraz wdrożeniu automatycznych progów uzupełniania stanów (tzw. mini-maxy). Taki układ skraca trasę przejścia magazynierów i wyklucza sytuacje, w których piker trafia na puste miejsce składowania. Zarządzanie zapasami i lokalizacjami w szczycie wymaga przygotowania struktury magazynu z wyprzedzeniem. Przed rozpoczęciem pików warto zastosować sprawdzone praktyki logistyczne: Klasyfikacja rotacji ABC (slotting): Najczęściej kupowane produkty (kategoria A) należy rozmieścić w lokalizacjach umiejscowionych najbliżej strefy pakowania i wydań. Asortyment wolnorotujący (kategoria C) natomiast przenieść na wyższe półki regałów lub w głąb alejek. Automatyczny monitoring stanów (progi mini-max): Określamy minimalne i maksymalne poziomy zapasów w strefie zbiórki. Przyjmujemy zasadę, że gdy poziom danego towaru na półce spadnie poniżej progu minimalnego (np. poniżej 30%), system automatycznie generuje dla operatora zadanie uzupełnienia lokalizacji ze strefy zapasu wysokiego składowania. Dynamiczne marszruty: System WMS ustala ścieżki przejścia magazyniera tak, aby algorytm prowadził operatora najkrótszą możliwą trasą. Zastosowanie inwentaryzacji ciągłej: Przeprowadzajmy inwentaryzację ciągłą małych partii towaru (np. w strefach czy na konkretnych położeniach, aby wyeliminować konieczność wstrzymywania pracy magazynu na duży czas w okresie przedsezonowym. Kompletacja i pakowanie pod presją czasu – jak przyspieszyć te procesy? Przyspieszenie procesów kompletacji i pakowania w szczycie sprzedażowym osiągamy się poprzez zastosowanie metod kompletacji zbiorczej, takich jak Multi-Order Picking (Multi Picking) czy obsługa jedynek metodą One-Click (dostępną w WMS od AVOCADO Soft). Zastosowanie automatycznej weryfikacji kodów EAN oraz bezpośredniego druku etykiet przewozowych wprost z terminala mobilnego pozwala skrócić czas obsługi zamówień o ponad 30%. Szczyty sprzedażowe charakteryzują się specyficzną strukturą zamówień. Przykładowo, podczas konkretnych akcji promocyjnych znaczny odsetek stanowią zamówienia jednosztukowe (czyli tzw. „jedynki”). Strategie zbiórki i pakowania dostosowane do skali obciążenia: Obsługa zamówień jednosztukowych (metodą One-Click): System grupuje dziesiątki zamówień obejmujących tylko jeden produkt w jedną listę zbiorczą. Magazynier pobiera towary podczas jednego przejścia. W strefie pakowania skanuje kod EAN produktu, a system WMS automatycznie dopasowuje go do zamówienia, zamyka dokument i drukuje etykietę kurierską. Multi-Order Picking (MOP): Zbiórka wielu zróżnicowanych zamówień jednocześnie do dedykowanych pojemników/kuwet umieszczonych na wózku kompletacyjnym. System na bieżąco instruuje pikera, do którego pojemnika odłożyć pobraną sztukę. Kompletacja strefowa (grupowa): Przydatna przy bardzo dużych zamówieniach. Zlecenie rozbijane jest na poszczególne strefy magazynu, a zebrane części łączone są w strefie pakowania. Weryfikacja kodów kreskowych na stanowisku pakowania: Obowiązek skanowania EAN na terminalu lub stanowisku POS wyklucza wysyłkę błędnych rozmiarów czy wariantów kolorystycznych, co znacząco redukuje późniejsze koszty zwrotów. Jak zaplanować zespół magazynierów na czas pików sezonowych? Planowanie zespołu na czas piku wymaga wprowadzenia harmonogramów wielozmianowych, zaangażowania pracowników tymczasowych oraz maksymalnego skrócenia czasu ich wdrażania. Zastosowanie oprogramowania z intuicyjnym interfesjem w aplikacji mobilnej, które krok po kroku prowadzi operatora za pomocą terminala, ogranicza czas wdrożenia nowej osoby do kilkudziesięciu minut. Lokalizacja produktów i topografia magazynu podczas intensywnej sprzedaży nie mogą znajdować się wyłącznie w pamięci doświadczonych pracowników. System WMS przejmuje rolę nawigatora. Wskazówki w zakresie organizacji zasobów ludzkich: Szybki onboarding pracowników tymczasowych: Pracownicy tymczasowi wyposażeni w mobilne kolektory danych realizują zadania nawet bez znajomości asortymentu. Terminal ze skanerem wyświetla lokalizację, kod EAN oraz zdjęcie produktu, wymagając jedynie potwierdzenia prawidłowego skanu. Harmonogramowanie i podział na strefy: Podział pracy na jasne role: pikerzy zajmują się wyłącznie zbiórką towaru z alejek, pakowacze pracują stacjonarnie na stanowiskach pakowania, a dedykowany zespół reaguje na zapotrzebowanie uzupełniania stref (stokowanie). Systemy zadaniowe i priorytetyzacja: Rezygnacja z zadań nieoperacyjnych w dniach najwyższego obciążenia – porządkowanie magazynu czy weryfikację stanów przenosimy na dni z niższym wolumenem wysyłek. Wskaźniki wydajności: Monitorowanie wskaźników np. liczby zrealizowanych linii na godzinę, pozwala sprawiedliwie rozliczać i premiować najwydajniejszych operatorów. Systemy i transport – jak zapewnić ciągłość dostaw w szczycie sezonu? Ciągłość dostaw w szczycie sprzedażowym zapewnia pełna, automatyczna integracja systemów sprzedażowych, magazynowych (WMS) oraz platform kurierskich, eliminująca ręczne przepisywanie danych. Dynamiczne zarządzanie czasem odbioru przesyłek przez konkretne firmy kurierskie (cut-off time) pozwala automatycznie zmienić priorytety kompletacji w systemie oraz terminalach mobilnych i zdążyć przed podjazdem konkretnego przewoźnika. W szczycie sezonu sprawność transportowa w dużej mierze zależy takżę od eliminacji przestojów na etapie generowania dokumentacji przewozowej. Rola integracji w obszarze logistyki i transportu: integracja WMS ↔ ERP / e-commerce -> Natychmiastowa synchronizacja zamówień i stanów magazynowych w czasie rzeczywistym. integracja WMS ↔ Spedytorzy (np. w wykorzystaniem aplikacji AVOCADO Shipping) -> Automatyczny wybór kuriera na podstawie gabarytu, wagi i kosztu oraz druk etykiety to eliminacja ręcznego wprowadzania danych i skrócenie czasu nadania przesyłki. zarządzanie czasem cut-off -> Automatyczne pozycjonowanie na górze listy zadań zamówień, których kurier podjeżdża najwcześniej, to wzrost wskaźnika wysyłek realizowanych wg priorytetów (np. tego samego dnia). Zastosowanie dedykowanego modułu wysyłkowego w bezpośredniej integracji z przewoźnikami lub aplikacji wysyłkowej (np. AVOCADO Shipping) wyklucza opóźnienia generowane na stacjonarnych stanowiskach komputerowych – etykiety przewozowe mogą być drukowane bezpośrednio z poziomu kolektora mobilnego. Jak AVOCADO Soft wspiera magazyny podczas sezonowych pików sprzedażowych? Wsparcie magazynów podczas sezonowych pików sprzedażowych realizowane jest przez AVOCADO Soft dzięki systemowi WMS AVOCADO Packing, który łączy procesy przyjęć, wydana, kompletacji oraz obsługi zwrotów w jedną całość zintegrowaną z systemami ERP (np. Comarch ERP XL, Comarch ERP Optima, enova365, Subiekt GT/nexo) oraz platformami sprzedażowymi (m.in. Allegro, PrestaShop, WooCommerce, IdoSell). Funkcjonalności AVOCADO Soft w warunkach wysokiego wolumenu: Zarządzanie magazynem w WMS (AVOCADO Packing): Obsługa zaawansowanych metod kompletacji, marszruty, zbiórki dzięki metodzie One-Click pozwalającej na masową obsługę drobnych zamówień. Automatyzacja wysyłek (AVOCADO Shipping): Bezpośrednia integracja z ponad 40 kurierami i operatorami logistycznymi w Polsce i za granicą. System automatycznie reguły pakowania, optymalizuje koszty transportu i drukuje etykiety etykiety dla konkretnych przewoźników. Obsługa zwrotów, reklamacji i kondycji towarów: Moduł pozwala klasyfikować stan zwróconego asortymentu (kondycje: np. towar pełnowartościowy, uszkodzony, outlet)]. Zapewnia natychmiastowe utworzenie korekty dokumentu sprzedażowego w systemie ERP oraz szybsze przywrócenie produktu do ponownej sprzedaży. Integracja danych (dzięki AVOCADO Insight): Platforma synchronizuje stany, zamówienia i dokumenty w trybie online, zapobiegając opóźnieniom w przepływie informacji pomiędzy biurem a magazynem. Które wskaźniki KPI warto monitorować w czasie piku sprzedażowego? Podczas piku sprzedażowego należy monitorować w czasie rzeczywistym wskaźnik OTIF (On-Time In-Full), średni czas realizacji zamówienia, poziom błędów kompletacji oraz wskaźnik wykorzystania pojemności magazynu. Analiza tych metryk na bieżąco umożliwia natychmiastowe usuwanie powstałych wąskich gardeł operacyjnych. Bieżący monitoring KPI magazynu pozwala kierownikom i zarządzającym podejmować trafne decyzje operacyjne: Wskaźnik OTIF (On-Time In-Full): Kluczowy wskaźnik mówiący o tym, jaki procent zamówień wysłano w pełnej kompletacji, bez błędów i w zadeklarowanym terminie. Czas cyklu realizacji zamówienia (Order Cycle Time): Mierzony od momentu wpłynięcia zamówienia z e-sklepu/marketplace do przekazania przesyłki w ręce kuriera. Średni koszt obsługi paczki (Cost Per Order): Obejmuje koszt pracy pikerów i pakowaczy, zużytych materiałów pakowych, amortyzacji i transportu. Liczba błędów kompletacji (Pick Accuracy): Stosunek błędnie skompletowanych pozycji do wszystkich wydanych sztuk. Wdrożenie skanowania SKU w WMS redukuje ten wskaźnik do ułamka procenta. Czas ponownego wprowadzenia zwrotu do sprzedaży: Liczba godzin/dni od momentu odebrania przesyłki zwrotnej do jej oceny jakościowej i ponownego wystawienia w kanale e-commerce. Najczęstsze pytania o przygotowanie magazynu na piki sprzedażowe (FAQ) Kiedy najlepiej zacząć przygotowania magazynu przed sezonowym pikiem sprzedaży? Przygotowania należy rozpocząć przynajmniej na 2-3 miesiące przed planowanym pikiem sezonu. Czas ten jest potrzebny na przeprowadzenie weryfikacji układy regałów, zaplanowanie strategii slottingu, skonfigurowanie reguł w systemie WMS oraz przeprowadzenie szkoleń z aktualną kadrą. Ile wcześniej warto zamawiać zapasy przed Black Friday lub świętami? Zamówienia u dostawców warto składać z wyprzedzeniem od 6 do 12 tygodni, w zależności od długości łańcucha dostaw (dla importu z Azji czas ten wydłuża się do kilku miesięcy). Posiadanie danych historycznych z systemu WMS pozwala wygenerować zapotrzebowanie na tyle wcześnie, by towar dotarł do strefy zapasów przed spiętrzeniem dostaw w branży transportowej. Czy system WMS opłaca się wdrożyć tuż przed sezonem, czy lepiej zrobić to z wyprzedzeniem? Wdrożenia WMS nie zaleca się przeprowadzać „na żywym organizmie” na kilka tygodni przed samym szczytem. Najlepszym momentem na wdrożenie jest okres niski lub umiarkowany (np. II kwartał lub wczesne lato), co daje zespołowi czas na przetestowanie procesów i stabilne wypracowanie nowych nawyków przed nadejściem wysokiego wolumenu. Jak szybko można wdrożyć WMS w średniej wielkości magazynie e-commerce? Wdrożenie profesjonalnego systemu WMS w standardowym modelu procesowym (z gotowymi integracjami ERP i e-commerce) trwa zazwyczaj od kilku tygodni do 2-3 miesięcy. Obejmuje ono analizę przedwdrożeniową, konfigurację marszrut, testy integracji, uruchomienie testowe oraz szkolenie operatorów mobilnych. Jak system WMS pomaga podnieść wskaźnik OTIF w e-commerce? System WMS wyklucza pomyłki kompletacyjne poprzez obowiązkową weryfikację kodów SKU terminalem/skanerem, prowadzi magazyniera najkrótszą ścieżką zbiórki oraz automatycznie generuje etykiety kurierskie. Przekłada się to bezpośrednio na wzrost udziału zamówień skompletowanych bezbłędnie i dostarczonych w wyznaczonym terminie: On-Time (na czas) In-Full (w pełni). Czym są zamówienia jednosztukowe („jedynki”) i jak je optymalizować? Zamówienia jednosztukowe to zakupy obejmujące tylko jeden produkt. W szczytach sezonowych (np. Black Friday) stanowią one znaczny odsetek wszystkich przesyłek. System WMS AVOCADO Packing optymalizuje ich obsługę dzięki metodzie One-Click, tzn. system łączy je w zbiorczą ścieżkę kompletacji, a w strefie pakowania pozwala na błyskawiczne wydrukowanie etykiety i zamknięcie zamówienia po pojedynczym skanie kodu EAN, skracając czas obsługi o ponad 30%. Na czym polega zarządzanie stanami mini-max w magazynie? Jest to podział magazynu na strefę zapasu i strefę kompletacji z wyznaczonymi progami minimalnymi i maksymalnymi. Gdy ilość danego towaru na półce spadnie poniżej progu minimalnego (np. mniej niż 30%), WMS automatycznie generuje polecenie przesunięcia magazynowego, zapobiegając brakom towaru podczas kompletacji zamówienia.

AVOCADO Soft

Obsługa kontrahentów, którzy mają wiele numerów VAT UE i rozliczenia w różnych walutach to codzienność wielu firm handlowych działających na rynku międzynarodowym. Na przykładzie Milkpol pokazujemy, jak wdrożenie systemu ERP pomogło uporządkować procesy handlowe i księgowe, ograniczyć ryzyko błędów oraz usprawnić zarządzanie finansami. Z artykułu dowiesz się m.in.: jakie wyzwania pojawiają się przy obsłudze kontrahentów z wieloma numerami VAT UE, jak zintegrować procesy handlowe i księgowe w jednej platformie, w jaki sposób usprawnić rozliczenia międzynarodowe, jakie efekty przyniosło wdrożenie enova365 w firmie Milkpol. Wiele numerów VAT UE, różne waluty i jednostki miary – wyzwania Milkpol Milkpol Polska działa w branży mleczarskiej i prowadzi działalność handlową zarówno w Polsce, jak i na rynkach zagranicznych. Współpracuje z odbiorcami z wielu krajów Unii Europejskiej, realizując zarówno pojedyncze zamówienia, jak i kontrakty długoterminowe. Wiąże się to z koniecznością obsługi różnych numerów VAT UE (tzw. NIP europejski), walut i zasad rozliczeń. Na czym polegały wyzwania? Jak wiadomo, jeden zagraniczny odbiorca może mieć różne numery VAT UE dla swoich oddziałów w kilku krajach. Współpracując z takim podmiotem Milkpol musi wystawiać dokumenty sprzedaży z odpowiednim numerem VAT, prowadzić prawidłowe rozliczenia na wspólnym koncie kontrahenta oraz poprawnie raportować transakcje na potrzeby podatkowe. Co więcej, ponieważ sprzedaż może być realizowana w euro, ale rozliczana w złotówkach, konieczne jest uwzględnianie kursów walut i różnic kursowych. Firma borykała się też z wyzwaniami specyficznymi dla branży mleczarskiej. Mianowicie, w tym sektorze cena produktu może być uzależniona nie tylko od liczby kilogramów sprzedanego towaru, ale także od zawartości tłuszczu lub suchej masy. Oznacza to konieczność przeliczania różnych jednostek miary i parametrów jakościowych przy zachowaniu zgodności dokumentów handlowych i księgowych. Żeby usprawnić te procesy i lepiej kontrolować sprzedaż międzynarodową, firma potrzebowała nowoczesnego oprogramowania, które pozwala: przypisywać różne numery VAT do tego samego klienta, prowadzić rozrachunki na jednym koncie głównym, dzielić numerację dokumentów sprzedaży, zależnie od numerów VAT, zautomatyzować kalkulacje oparte na różnych jednostkach miary. Rozwiązanie: jeden system dla handlu, księgowości i rozliczeń międzynarodowych Wybór padł na system ERP enova365, a jego wdrożenie przeprowadziła firma wdrożeniowa OKTA – Autoryzowany Partner enova365. Projekt objął obszary handlowe i finansowo-księgowe, ze szczególnym naciskiem na sprzedaż międzynarodową oraz rozliczenia VAT UE, a sam proces wdrożenia podzielono na sześć kluczowych etapów. Etapy 1 i 2: Fundament w postaci analizy przedwdrożeniowej i projektu rozwiązania Pierwszym krokiem była szczegółowa analiza przedwdrożeniowa. To właśnie na tym etapie rozstrzygnięto kluczowy dylemat: jak połączyć moduł handlowy z księgowością, aby dane płynęły automatycznie i bez błędów. Zaprojektowano unikalną strukturę kartotek, która pozwala na przypisanie wielu numerów VAT UE do jednego kontrahenta przy zachowaniu wspólnego konta rozrachunkowego. Etap 3 i 4: Konfiguracja i testy Na tym etapie dopasowano system ERP enova365 do specyficznych potrzeb firmy Milkpol. Skonfigurowano, między innymi, mechanizmy kontroli poprawności danych oraz unikalne schematy numeracji faktur zależne od kraju przeznaczenia. Kluczowym momentem były testy funkcjonalne oparte na rzeczywistych scenariuszach biznesowych, takich jak obsługa kompensat czy rozliczanie sprzedaży zagranicznej w różnych walutach. Pozwoliło to uniknąć kosztownych poprawek po uruchomieniu produkcyjnym. Etap 5 i 6: Szkolenia użytkowników i go-live Równolegle z testami przeprowadzono praktyczne szkolenia dla użytkowników systemu, dostosowane do potrzeb poszczególnych działów. Po ich zakończeniu uruchomiono system ERP enova365 i zapewniono wsparcie powdrożeniowe, obejmujące monitorowanie działania rozwiązania oraz bieżącą pomoc. Dzięki temu wdrożenie ERP przebiegło sprawnie i osiągnęło założone cele biznesowe. Funkcje enova365 wspierające sprzedaż i rozliczenia międzynarodowe w Milkpol Obsługa wielu numerów VAT bez utraty kontroli nad rozrachunkami Jednym z najważniejszych elementów wdrożenia było zaprojektowanie modelu, który umożliwia przypisanie wielu numerów VAT UE do jednego kontrahenta przy zachowaniu wspólnego konta rozrachunkowego. Pozwala to uniknąć problemów wynikających z rozproszenia informacji między wieloma kartotekami. Standaryzacja sprzedaży międzynarodowej System został skonfigurowany w taki sposób, aby wspierać wystawianie dokumentów sprzedażowych dla kontrahentów zagranicznych oraz automatycznie stosować właściwe schematy numeracji faktur w zależności od wykorzystywanego numeru VAT. Pozwoliło to uporządkować procesy i zwiększyć bezpieczeństwo podatkowe firmy. Automatyzacja rozliczeń walutowych Wdrożenie objęło również obsługę walut obcych i kursów walutowych. Dzięki temu firma może sprawniej ewidencjonować transakcje wewnątrzwspólnotowe, kontrolować różnice kursowe i ograniczyć liczbę ręcznych operacji wykonywanych przez pracowników działu księgowości. Lepsza kontrola nad realizacją kontraktów Ważnym elementem projektu było także powiązanie kontraktów handlowych z dokumentami sprzedażowymi oraz zapisami księgowymi. Takie podejście umożliwiło bieżące monitorowanie realizacji umów, kontrolę wolumenów sprzedaży i skuteczniejsze zarządzanie współpracą z kluczowymi odbiorcami. Efekty: sprawniejsze zarządzanie sprzedażą międzynarodową Wdrożenie ERP enova365 przyniosło Milkpol szereg korzyści zarówno w obszarze operacyjnym, jak i finansowym. Firma zyskała narzędzie, które wspiera codzienną obsługę sprzedaży międzynarodowej, a jednocześnie pozwala na lepszą kontrolę procesów biznesowych. Najważniejsze efekty wdrożenia to między innymi: Optymalizacja rozrachunków Możliwość prowadzenia rozliczeń na jednym koncie, niezależnie od liczby używanych numerów VAT, zwiększyła przejrzystość danych i ograniczyła ryzyko błędów. Automatyzacja monitorowania sald oraz kompensat dodatkowo usprawniła zarządzanie płynnością finansową; Wyższe bezpieczeństwo podatkowe przy sprzedaży zagranicznej Standaryzacja dokumentów oraz uporządkowanie numeracji faktur ułatwiły kontrolę transakcji wewnątrzwspólnotowych i zwiększyły bezpieczeństwo podatkowe; Skuteczniejsze zarządzanie kontraktami Powiązanie danych handlowych i księgowych umożliwiło bieżące monitorowanie realizacji umów oraz lepszą kontrolę sprzedaży w długim okresie; Jak podkreśla przedstawiciel Milkpol Polska, wdrożenie przebiegło sprawnie, a firma zyskała dostęp do wszystkich informacji w jednym systemie i jednej bazie danych. Wnioski dla decydentów Case study Milkpol pokazuje, że skuteczne wdrożenie systemu ERP zaczyna się od właściwej diagnozy potrzeb biznesowych i uwzględnienia specyfiki branży. Firma wybrała rozwiązanie, które odpowiadało na konkretne wyzwania związane z handlem międzynarodowym, rozliczeniami oraz zarządzaniem kontraktami. Kluczowe wnioski z projektu: Wraz ze wzrostem skali działalności rośnie znaczenie integracji procesów handlowych i finansowo-księgowych W firmach współpracujących z zagranicznymi kontrahentami nawet niewielkie nieefektywności związane z obsługą VAT UE, walut czy umów handlowych mogą prowadzić do błędów, opóźnień i wzrostu kosztów operacyjnych. enova365 sprawdza się jako system ERP dla firm prowadzących sprzedaż międzynarodową Wdrożenie pozwoliło Milkpol uporządkować procesy związane z obsługą kontrahentów, rozliczeniami i kontraktami, tworząc solidne fundamenty do dalszego rozwoju działalności na rynkach zagranicznych. Analiza przedwdrożeniowa ma kluczowe znaczenie dla powodzenia projektu Solidna weryfikacja założeń projektowych na początku wdrożenia pozwala podjąć właściwe decyzje i zaprojektować skuteczne rozwiązanie. Technologia musi służyć celom biznesowym Celem wdrożenia w Milkpol nie było po prostu „posiadanie systemu ERP”, ale automatyzacja procesów, zwiększenie kontroli nad działalnością i stworzenie warunków do bezpiecznego skalowania biznesu. Dziś enova365 stanowi dla Milkpol solidną podstawę dalszego wzrostu w wymagającym i silnie regulowanym otoczeniu branży mleczarskiej, pomagając skutecznie zarządzać złożonymi procesami handlowymi, logistycznymi i finansowymi. Jeżeli chcesz wiedzieć więcej o tym, jak enova365 wspiera firmy handlowe, skorzystaj z biblioteki wiedzy na naszym blogu. Poznaj inne przykłady wdrożeń ERP enova365 i dowiedz się jak firmy w praktyce wykorzystują możliwości systemu.
enova365

Jak wykorzystać potencjał systemu ERP, usprawnić procesy biznesowe i przygotować organizację na kolejne wyzwania technologiczne? System ERP przestaje być wyłącznie narzędziem do zarządzania danymi i obsługi procesów operacyjnych. Coraz większe znaczenie mają automatyzacja, sztuczna inteligencja, dostępność systemów przez przeglądarkę oraz integracja rozwiązań wykorzystywanych w różnych obszarach przedsiębiorstwa. To właśnie tym zagadnieniom będzie poświęcona pierwsza edycja […]